
Το μυαλό και η διάθεσή μας είναι ορισμένες φορές αρκετά ευαίσθητα στον κόσμο γύρω μας. Ένα μικρό ατυχές συμβάν, όπως μια άσχημη μέρα στην δουλειά είναι αρκετό για να «κλέψει» την θετική μας ενέργεια και να μας κάνει να αισθανθούμε λυπημένοι.

Από μικρή ακόμα ηλικία μαθαίνουμε να δείχνουμε υπομονή και να περιμένουμε την σειρά μας για να παίξουμε. Από τότε πολλά έχουν αλλάξει, ωστόσο εξακολουθούμε να παραμένουμε υπομονετικοί μέχρι να έρθει η «κατάλληλη» στιγμή για να πάρουμε αυτό που θέλουμε.

Η νομοφοβία αναφέρεται στο «άγχος για τη μη πρόσβαση σε κινητό τηλέφωνο ή υπηρεσίες κινητής τηλεφωνίας», σύμφωνα με το λεξικό Oxford English Dictionary, το οποίο πρόσθεσε επίσημα τη λέξη το 2019. Ωστόσο, το άγχος που σχετίζεται με το κινητό τηλέφωνο δεν είναι καινούργιο.

Σε αυτό το άρθρο θα μάθουμε πώς να βλέπουμε την αύρα. Αλλά πριν ξεκινήσουμε θα εξηγήσουμε τα βασικά περί αύρας και μέσα από το άρθρο θα μάθουμε πώς να την βλέπουμε.

Κατά τα ψέματα... Το φθινόπωρο είναι έτσι κι αλλιώς δύσκολη εποχή. Αν στην επιστροφή στην κανονικότητα, τις υποχρεώσεις και τις μικρότερες ημέρες προσθέσει κανείς τις αστρολογικές κινήσεις των πλανητών, τότε για κάποια ζώδια αυτή η εποχή θα μοιάζει με ξερό φύλλο που πέφτει στο έδαφος.
Σε μια υγιή σχέση οφείλεις τόσο εσύ όσο και ο σύντροφος σου να κάνετε συνεχείς προσπάθειες για να είστε καλά. Μια χαρούμενη σχέση μπορεί να σε κάνει πραγματικά ευτυχισμένη, μπορεί να σε γεμίσει αυτοπεποίηθηση και σιγουριά αλλά και να σου μειώσει το άγχος στη ζωή σου. Παράλληλα όμως καλό είναι να είσαι ανεξάρτητη, συναισθηματικά καλλιεργημένη και έτοιμη για οτιδήποτε προκύψει στη ζωή σου με το σύντροφο σου.

Κάθε μέρα είναι σαν ένα μονοπάτι άγνωστο λουσμένο από φως, παρόλο που δεν ξέρεις τι θα συναντήσεις στο διάβα του, έχεις τον ήλιο συνοδοιπόρο, βλέπεις το φως του και δεν φοβάσαι να περπατήσεις, οι ακτίνες του σε τροφοδοτούν με την δύναμη του φωτός. Φωτίζει την ψυχή σου, την ζεσταίνει, την γεμίζει με το χρώμα του το λαμπερό. Σε αυτόν τον κόσμο που ζούμε όλα είναι άγνωστα, ανεξήγητα, καθετί που συμβαίνει λέμε ότι γίνεται για κάποιο λόγο και έτσι είναι.
Ο Οργανισμός Τουρισμού Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το Φεστιβάλ της Μονής Λαζαριστών παρουσιάζουν την έκθεση του Δημήτρη Ηλιόπουλου με τίτλο ΟΝΕΙΡΑ ΣΕ ΜΑΥΡΟ ΦΟΝΤΟ.

Κάποιες γυναίκες θεωρούν ότι με το που πατήσουν τα 50 δεν μπορούν να ντύνονται με ρούχα θηλυκά ή σέξυ! Μεγαλύτερο λάθος από αυτό δεν υπάρχει! Δες ποια είναι τα ρούχα που κολακεύουν τις γυναίκες 50 χρονών και πάνω.

Η συναισθηματική καταστολή αποτελεί ένα ζήτημα σύνθετο, που επηρεάζει, ακόμα και όταν δεν το συνειδητοποιούμε, την καθημερινότητά μας με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Ο μηχανισμός της σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με τις εμπειρίες που είχαμε κατά την παιδική ηλικία και «ξεκινά» όταν κληθήκαμε για πρώτη φορά να «πνίξουμε» ένα συναίσθημα, όπως ο θυμός, η θλίψη ή και η οργή, επειδή οι περιστάσεις το επέβαλαν.

Το πρωί είναι η ώρα που σηματοδοτεί την έναρξη της ημέρας μας. Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν, να αξιοποιήσεις το πρωινό σου έτσι ώστε να ακολουθήσει μια καλή ημέρα, γεμάτη διάθεση και ενέργεια. Υπάρχουν κάποιες πρωινές συνήθειες που θα σου δώσουν άλλο κίνητρο για την ημέρα σου και θα αλλάξουν την ψυχολογία σου. Αυτέ οι πρωινές συνήθειες είναι απλές αλλά θαυματουργές και μέχρι τώρα δε θα είχες καταλάβει πόσο ευεργετικές είναι για εσένα.
Το διαδίκτυο παραφουσκώνει τις προσδοκίες μας για το πώς πρέπει να είναι η επιτυχία – κάθε επίτευγμα που δεν γίνεται δημοφιλές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν είναι και σημαντικό. Αλλάζοντας την οπτική μας και εκτιμώντας τις μικρές, απλές επιτυχίες, μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά τόσο ως ανθρωπότητα, όσο και ως άνθρωποι ξεχωριστά.

«Ένα ταξίδι χιλίων χιλιομέτρων ξεκινά με ένα βήμα». Έχουμε ακούσει ή δει αυτό το απόφθεγμα τόσες μας τόσες φορές σε δημοσιεύσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αλλά πόση από την αλήθεια του βρίσκουμε μέσα στον κόσμο αυτό; Πώς μπορεί να μεταφραστεί στην πραγματική ζωή;
Για να διαβάζετε αυτές τις γραμμές, μάλλον έχετε ήδη φτάσει σε ένα σημείο στο οποίο είπατε στον εαυτό σας:
![]() |
«Όλο στα ίδια και στα ίδια πέφτω; Γιατί; Και κυρίως… Ως πότε;».

Κι ας μη στο ’χουν μάθει. Κι ας ήταν από νωρίς βροχή η ανατροφοδότητη από ανθρώπους που και αυτούς κάποιος τους φόβισε να το διεκδικήσουν κι έμειναν να στέκουν πιστοί σκυφτοί στο «δεν αξίζω να είμαι καλά».

Μερικές φορές, προσπερνούμε αδιάφορα το θέμα του σεβασμού στον χώρο της εργασίας. Είναι έννοια τόσο αυτονόητη που μοιάζει να μη χρειάζεται καν συζήτηση. Όλοι γνωρίζουμε ότι αν φερόμαστε καλά στους ανθρώπους μας, θα φέρονται κι εκείνοι καλά στους πελάτες μας. Όλοι γνωρίζουμε ότι οι υπάλληλοι δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους όταν νιώθουν ότι τους φροντίζουμε, τους εμπιστευόμαστε και αναγνωρίζουμε την αξία τους.

Όταν η εμπιστοσύνη γκρεμίζεται, όταν η ελπίδα διαλύεται, όταν ένα αγαπημένο σας πρόσωπο σας αφήνει, πριν κάνετε οτιδήποτε, κάντε μια παύση και σταθείτε μια στιγμή. Εάν μπορείτε, μαζέψτε γύρω σας καλούς φίλους, φάτε και πιείτε μαζί, κι αφήστε τον εαυτό σας να αφηγηθεί σιγά σιγά τις καταπιεσμένες ιστορίες της προδοσίας, της απογοήτευσης και του πόνου.

Δεν μου καίγεται καρφάκι για το αν θα πέσω στα μάτια σου που με κοιτάζουν μονίμως επικριτικά ούτε για όλα όσα μου λες. Τα σκληρά σου μάτια και η παγωμένη σου φωνή δε μου ανήκουν, αντηχούν και αντικατοπτρίζουν όλες τις επικρίσεις που έχω δεχτεί μέχρι τώρα. Έχω τα δικά μου αληθινά μάτια και τη δική μου φωνή και, πίστεψέ με, όσο και αν σου φαίνεται δύσκολο, είναι πλημμυρισμένα από αγάπη και καλοσύνη.

Είναι δύσκολο να εκφράσεις κάτι που δεν είσαι ή δεν γνωρίζεις. Οι άνθρωποι κρίνουν και εξηγούν τον εξωτερικό κόσμο όχι με το πώς είναι στην πραγματικότητα αλλά σύμφωνα με τον δικό τους εσωτερικό κόσμο.

Έχετε συχνά την εντύπωση πως υπάρχει κάτι σημαντικό που έχετε ξεχάσει; Ίσως είναι το όνομα του νέου σας συναδέλφου ή οι οδηγίες για να φτάσετε σε έναν προορισμό, ή, υποθετικά, το θέμα του επόμενου άρθρου σας.

Η κατάθλιψη έχει συνδεθεί στο μυαλό όλων μας με κάτι εγγενώς κακό, με το σκοτάδι και την άσχημη πλευρά της ζωής. Είναι η κυριαρχία του κακού, το άσχημο μονοπάτι που οδηγεί στην απουσία του ενδιαφέροντος για τη ζωή. Είναι μία ασθένεια στην οποία κυριαρχεί η έλλειψη διάθεσης, η απαισιοδοξία, η άσχημη θέαση του εαυτού, η έλλειψη διάθεσης και χαράς.

Γκρινιάζουμε όταν βιώνουμε μια δυσάρεστη κατάσταση και θέλουμε να αλλάξει κάτι. Συχνά, ωστόσο, η γκρίνια δεν διορθώνει τα πράγματα (το αντίθετο). Φαίνεται επίσης ότι η αλλαγή αυτού που μας συμβαίνει δεν είναι πάντα ο πιο γρήγορος δρόμος για να φτάσουμε στην ευτυχία.

Το σώμα μας μιλά σχεδόν όσο και το στόμα μας, αλλά σε πολλές περιπτώσεις δεν έχουμε πλήρη επίγνωση του βαθμού στον οποίο αυτό επηρεάζει τις διαπροσωπικές και κοινωνικές μας σχέσεις, το πώς μας αντιλαμβάνονται δηλαδή οι άλλοι.

Κι ας μη στο ’χουν μάθει. Κι ας ήταν από νωρίς βροχή η ανατροφοδότητη από ανθρώπους που και αυτούς κάποιος τους φόβισε να το διεκδικήσουν κι έμειναν να στέκουν πιστοί σκυφτοί στο «δεν αξίζω να είμαι καλά».