Η αναφορά του Αλέξη Τσίπρα στον
Αντόνιο Γκράμσι και ο λόγος περί «ηγεμονίας της Αριστεράς» αποκτά τη
σημασία του, σε μια χρονική στιγμή που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν σταθερά
τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Ν.Δ. σε απόσταση αναπνοής, χωρίς όμως κανένα από τα
δύο κόμματα να κάνει τη διαφορά και η προοπτική μιας άνετης επικράτησης
-ορισμένοι στα γραφεία της πλατείας Κουμουνδούρου εκτιμούσαν ότι πιθανόν
θα οδηγούσε και στην αυτοδυναμία- να απομακρύνεται αισθητά.
Ο Αλέξης Τσίπρας με τον πρώην πρόεδρο του ΣΥΝ Νίκο Κωνσταντόπουλο, ο οποίος θα προεδρεύει της επιτροπής για τους θεσμούς Ο ΣΥΡΙΖΑ, έπειτα από το αμήχανο διάστημα των θολών μηνυμάτων που εξέπεμψε και τα οποία προήλθαν κυρίως από τη διαχείριση των διεθνών επαφών αλλά και την υποχώρηση στο κοινωνικό πεδίο, εστιάζει ολοταχώς στη διεύρυνση, κατά το δυνατόν, της εκλογικής επιρροής μέσω ψύχραιμων παρεμβάσεων σε όλο το κοινωνικό φάσμα. Είτε οι παρεμβάσεις αφορούν τα καθημερινά κοινωνικά θέματα (αγροτικές κινητοποιήσεις, συνταξιούχοι, κ.ά.) είτε τον κόσμο της διανόησης, με πρωτοβουλίες σαν την εκδήλωση για τον Ιταλό στοχαστή ή της «επιτροπής σοφών» που συγκρότησε η αξιωματική αντιπολίτευση για το κράτος, το πολιτικό σύστημα και το Σύνταγμα.
Δύναμη εγγύησης
Προφανής στόχος αυτής της στρατηγικής είναι να καταδείξει ότι η αξιωματική αντιπολίτευση απευθύνεται σε ευρύτερα ακροατήρια ανεξάρτητα από κομματικούς ή άλλους διαχωρισμούς και πως αποτελεί τη μόνη εχέγγυα δύναμη στο υπάρχον πολιτικό τοπίο, που διαθέτει τα απαιτούμενα για να αποτελέσει τον κορμό πάνω στον οποίο μπορεί να στηριχθεί κυβέρνηση αντιμνημονιακού χαρακτήρα. Δηλαδή, ως η πολιτική δύναμη που θα εγγυηθεί με όρους διαφάνειας την ασφαλή έξοδο της χώρας από την κρίση προτάσσοντας ως κυρίαρχο πρόβλημα την κατάσταση ανθρωπιστικής κρίσης στην οποία έχει περιέλθει.
Στην εκδήλωση για τον Αντόνιο Γκράμσι ο Αλέξης Τσίπρας, στέλνοντας ουσιαστικά μηνύματα στο εσωτερικό του κόμματος, θέλησε να καταδείξει ότι το στοίχημα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι να κερδίσει απλώς την Αριστερά, ως διακριτό χώρο, αλλά την εμπιστοσύνη των πολιτών που δεν είναι αριστεροί, τονίζοντας την οπτική του Γκράμσι για τον ιστορικό προορισμό της Αριστεράς και την αναφορά στην ανοιχτή αμφισβήτηση της επαναστατικής αυτάρκειας και της ιδεολογικής καθαρότητας, που -όπως είπε- συγκαλύπτει ανεπάρκειες.
«Ας έχουμε, λοιπόν, πάντα στο νου ότι ο ρόλος της Αριστεράς είναι να διευρύνει τους ορίζοντες της κοινωνίας και όχι να τους περιορίζει», σημείωσε ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ στο χαιρετισμό που απηύθυνε στην εκδήλωση που συζητήθηκε πολύ, προκαλώντας ποικίλα σχόλια, θετικά, αρνητικά, ακόμη και ειρωνικά στην ευρύτερη Αριστερά.
Η επιτροπή θεσμών
Στο ίδιο πνεύμα αλλά με ακροατές επιφανείς νομικούς και πολιτικούς επιστήμονες κινήθηκε και στην εναρκτήρια συνεδρίαση της επιτροπής για τους θεσμούς, επισημαίνοντας ότι η ήττα του μνημονιακού μπλοκ διακυβέρνησης και η διαδοχή του από μια πλατιά κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία, με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα αποτελεί συνήθη κυβερνητική εναλλαγή αλλά αλλαγή καθεστώτος.
Ωστόσο, αυτή η στρατηγική προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ, να ανακτήσει το προβάδισμα στην πολιτική ατζέντα με ευθύ λόγο, συνεκτικό προς την κοινωνία, με τον Αλέξη Τσίπρα να βρίσκεται διαρκώς στο προσκήνιο και τις αντοχές του κάποιες φορές να δοκιμάζονται, δεν θα κριθεί τις επόμενες ημέρες αλλά σε ικανό βάθος χρόνου, για να έχει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται, καθώς η ενιαία εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να παραμένει το διαρκές ζητούμενο, που πρακτικά σημαίνει ότι ο κ. Τσίπρας, παρά τις εκκλήσεις που απευθύνει στο εσωτερικό για καλύτερο συντονισμό, θα σηκώσει το μεγαλύτερο βάρος.
Ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης ουσιαστικά καλείται να αντεπεξέλθει σε έναν πραγματικό αγώνα αντοχής και όχι ταχύτητας, γνωρίζοντας ότι το παραμικρό «φάλτσο» από τον εσωκομματικό χώρο θα τινάξει μεμιάς στον αέρα την προσπάθεια να εμφανιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ ως η μοναδική αξιόπιστη επιλογή της δοκιμαζόμενης κοινωνίας.
Είτε το «φάλτσο» αυτό προέρχεται από στελέχη του ηγετικού περιβάλλοντος, που αγωνιούν υπερβολικά για την καθήλωση των ποσοστών, είτε από ιδιότροπες δηλώσεις άλλων στελεχών ή βουλευτών, σαν αυτές που εκμεταλλεύτηκε αντιδεοντολογικά μεν αλλά αποτελεσματικά το επιτελείο της Ν.Δ. για να πλήξει την αξιοπιστία του ΣΥΡΙΖΑ.
