Ο λόγος για τον Στυλιανό Παπαρδέλα από την Κρήτη, ο οποίος από φοιτητής Υπολογιστικών Συστημάτων και Επικοινωνιών, βρέθηκε να γυρίζει τον πλανήτη με μόνη αποσκευή την φωτογραφική του μηχανή και την μοναδική του ματιά στον κόσμο.
Με μια βαλίτσα στο χέρι, ή μάλλον με μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι, ο νεαρός Έλληνας φωτογράφος έχει κάνει τον κόσμο μια γειτονιά, πραγματοποιώντας ταξιδιωτική φωτογράφιση και φωτογραφία του δρόμου (street photography) για λογαριασμό ανεξάρτητων πρακτορείων.
«Κάπου εκεί ήρθε να εμπλακεί και το πάθος μου για τα λεωφορεία. Στην αρχή ξεκίνησε με τον ποιο αθώο τρόπο. Το λεωφορείο είναι ένα φτηνό μέσο μεταφοράς. Σιγά-σιγά ξεκίνησα από πόλη σε πόλη, χωρίο σε άλλο χωριό. Oκτώ ώρες μου φαίνονταν πάρα πολλές αλλά αρκετά γρήγορα συνήθιζα και η ανοχή μου στην ώρες μεγάλωνε. Άρχισα να γνωρίζω κόσμο μέσα και να μαθαίνω για την ζωή τους», λέει ο ίδιος.
Αν και δηλώνει πως στη σχέση του με τη φωτογραφία θα παραμείνει πάντα «ερασιτέχνης», εντυπωσιάζει με την ωριμότητα και την διεισδυτική του ματιά στον κόσμο. «Η φωτογραφία» λέει, είναι η αφορμή για να βρίσκομαι εκεί που κανονικά δεν θα είχα κανένα δικαίωμα να βρεθώ. Μου αρέσει να πλησιάζω τους ανθρώπους, να τους γνωρίζω, να κάνουμε ένα τσιγάρο μαζί, πολύ γέλιο και μετά η φωτογραφία είναι απλά η φυσική συνέχεια της σχέσης που αναπτύσσουμε». Δεν είναι πάντα όμως η δουλειά του τόσο απλή όσο ακούγεται.
Για παράδειγμα, στη Βολιβία, στο Potosi, μια πόλη που βρίσκεται σε υψόμετρο 4100 χιλιομέτρων, γλίτωσε από τον θάνατο από καθαρή τύχη όταν ενώ φωτογράφιζε μέσα σε ένα από τα πιο επικίνδυνα ορυχεία της περιοχής ένα ηλεκτρικό καλώδιο τον χτύπησε στο κεφάλι.
Στην Ουγκάντα, ενώ φωτογράφιζε στην συνοριακή πόλη Mbale, τον συνέλαβε η αστυνομία και βρέθηκε να περνάει την νύχτα στα κρατητήρια χωρίς να έχει καταλάβει τον λόγο. Η μεγαλύτερη αγωνία του πάντως δεν ήταν αν θα τον ελευθερώσουν, αλλά αν θα του επιστρέψουν τη φωτογραφική του μηχανή.
Στο
Μπουένος Άιρες αψηφώντας όλες τις προειδοποιήσεις επέμενε να
φωτογραφίσει τα «κορίτσια» στο "Constitucion" μια από τις πιο
επικίνδυνες συνοικίες της Αργεντινής όπου ακόμα και η αστυνομία δεν έχει
πρόσβαση. Εκεί του επιτέθηκαν με μαχαίρι ενώ τελευταία στιγμή γλύτωσε
από μια συμμορία που επιχείρησε να τον ληστέψει. Περιστατικά που ο ίδιος
τα θυμάται και γελάει αλλά που λίγοι θα είχαν το θάρρος να
αντιμετωπίσουν.
Ο Στυλιανός Παπαρδέλας εκτός από την φωτογραφία και την παραγωγή ψηφιακών προγραμμάτων, συμμετέχει ενεργά στο έργο της "Barretstown", μια οργάνωσης που υποστηρίζει παιδιά με νεοπλασματικές ασθένειες και διανοητικά προβλήματα. Μέσω της φωτογραφίας διδάσκει στα παιδιά να αντιμετωπίζουν με θάρρος την αρρώστια τους και να την πολεμάνε. Έναν αγώνα που τον γνωρίζει ο ίδιος καλά, καθώς στα 16 του χρόνια έδωσε την δική του μάχη με τον καρκίνο και βγήκε νικητής.
Ο Στυλιανός Παπαρδέλας εκτός από την φωτογραφία και την παραγωγή ψηφιακών προγραμμάτων, συμμετέχει ενεργά στο έργο της "Barretstown", μια οργάνωσης που υποστηρίζει παιδιά με νεοπλασματικές ασθένειες και διανοητικά προβλήματα. Μέσω της φωτογραφίας διδάσκει στα παιδιά να αντιμετωπίζουν με θάρρος την αρρώστια τους και να την πολεμάνε. Έναν αγώνα που τον γνωρίζει ο ίδιος καλά, καθώς στα 16 του χρόνια έδωσε την δική του μάχη με τον καρκίνο και βγήκε νικητής.
