Μπορώ να έχω λίγα λεπτά από τη πολύτιμη ζωή σας ...
Μας έχουν τρελάνει. Ο κόσμος με όλα αυτά που γίνονται έχει τρελαθεί και ξεσπάει όπως και όπου μπορεί. Εδώ και λίγες ημέρες παρακολουθώ στο διαδίκτυο συζητήσεις … που θίγουν την λέξει … Άνθρωπος!
Σε μουσικά κανάλια, κανάλια διαδικτυακής επικοινωνίας, μπαίνουν κομματικές συζητήσεις και ξαφνικά ένας διαλογικός πόλεμος ξεσπάει. Η μία βρισιά διαδέχεται την άλλη, βία παντού, αριστεροί, δεξιοί, κεντρώοι και λοιποί συγγενείς, όλοι μία μάζα από διαλόγους που προσβάλουν κάθε «είδος» ανθρώπου.
Κομματικές διαφορές πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν. Αυτό το ξέρουμε όλοι μας καλά. Το νερό δε μπορεί να γίνει κρασί. Η Αριστερά δε θα γίνει ξαφνικά ΕΝΑ με τη δεξιά, υπάρχουν τεράστιες Ιδεολογικές και όχι μόνο αντιλήψεις, αλλά, σε αυτή τη κρίσιμη ώρα δεν μπορεί να υπάρξει μία «Ανακωχή».
Εγώ, δεν ντρέπομαι να το πω, ανήκω σε Αριστερή ιδεολογία, αλλά αυτή την ώρα το τελευταίο πράγμα που θέλω είναι να χτυπήσω έναν συνάνθρωπο μου που πάσχει από την ίδια ασθένεια με εμένα … τη λεγόμενη «Κρίση» ή «300».
Είμαστε το σύνταγμα, έξω από τη Βουλή και αντί να έχουμε όλοι το κεφάλι στραμμένο προς τη Βουλή και να «χτυπάμε» - λεκτικά- προς τα εκεί, είμαστε ο ένας απέναντι από τον άλλον και χτυπάμε, ανοίγουμε τα κεφάλια μας, μεταξύ μας την ώρα που οι Κύριοι 300 χαζεύουν τον ποδοσφαιρικό αγώνα.
Γιατί αυτό; Πόσο άδικο είναι να ανοίγουμε τα κεφάλια μας, για αυτούς;
Πρέπει όλοι, όλοι όμως, Αριστεροί, Δεξιοί, Κεντρώοι, όλοι να ήμαστε από την ίδια πλευρά αν θέλουμε να γίνει κάτι με την όλη κατάσταση. Γιατί δηλαδή Κ. ΜΑΤ, εσένα δε σου μείωσαν το μισθό; Δεν έχουν απολύσει μέλος της οικογένειας σου; Γιατί λιπών χτυπάς εμένα μου είμαι στην ίδια μοίρα με εσένα;
Μάνος Χατζιδάκις, ο Κεμάλ «Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ. Καληνύχτα ...»
Δε λέω να αλλάξει, λέω να γίνει λίγο … πιο … Ο Κόσμος να γίνει λίγο πιο Κόσμος!!!!
Αυτό λέω!
Καληνύχτα … Σύντροφοι, αδέρφια, ξαδέρφια, μπλε, κόκκινοι, πράσινοι, κίτρινοι … Άνθρωποι!
Μας έχουν τρελάνει. Ο κόσμος με όλα αυτά που γίνονται έχει τρελαθεί και ξεσπάει όπως και όπου μπορεί. Εδώ και λίγες ημέρες παρακολουθώ στο διαδίκτυο συζητήσεις … που θίγουν την λέξει … Άνθρωπος!
Σε μουσικά κανάλια, κανάλια διαδικτυακής επικοινωνίας, μπαίνουν κομματικές συζητήσεις και ξαφνικά ένας διαλογικός πόλεμος ξεσπάει. Η μία βρισιά διαδέχεται την άλλη, βία παντού, αριστεροί, δεξιοί, κεντρώοι και λοιποί συγγενείς, όλοι μία μάζα από διαλόγους που προσβάλουν κάθε «είδος» ανθρώπου.
Κομματικές διαφορές πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν. Αυτό το ξέρουμε όλοι μας καλά. Το νερό δε μπορεί να γίνει κρασί. Η Αριστερά δε θα γίνει ξαφνικά ΕΝΑ με τη δεξιά, υπάρχουν τεράστιες Ιδεολογικές και όχι μόνο αντιλήψεις, αλλά, σε αυτή τη κρίσιμη ώρα δεν μπορεί να υπάρξει μία «Ανακωχή».
Εγώ, δεν ντρέπομαι να το πω, ανήκω σε Αριστερή ιδεολογία, αλλά αυτή την ώρα το τελευταίο πράγμα που θέλω είναι να χτυπήσω έναν συνάνθρωπο μου που πάσχει από την ίδια ασθένεια με εμένα … τη λεγόμενη «Κρίση» ή «300».
Είμαστε το σύνταγμα, έξω από τη Βουλή και αντί να έχουμε όλοι το κεφάλι στραμμένο προς τη Βουλή και να «χτυπάμε» - λεκτικά- προς τα εκεί, είμαστε ο ένας απέναντι από τον άλλον και χτυπάμε, ανοίγουμε τα κεφάλια μας, μεταξύ μας την ώρα που οι Κύριοι 300 χαζεύουν τον ποδοσφαιρικό αγώνα.
Γιατί αυτό; Πόσο άδικο είναι να ανοίγουμε τα κεφάλια μας, για αυτούς;
Πρέπει όλοι, όλοι όμως, Αριστεροί, Δεξιοί, Κεντρώοι, όλοι να ήμαστε από την ίδια πλευρά αν θέλουμε να γίνει κάτι με την όλη κατάσταση. Γιατί δηλαδή Κ. ΜΑΤ, εσένα δε σου μείωσαν το μισθό; Δεν έχουν απολύσει μέλος της οικογένειας σου; Γιατί λιπών χτυπάς εμένα μου είμαι στην ίδια μοίρα με εσένα;
Μάνος Χατζιδάκις, ο Κεμάλ «Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ. Καληνύχτα ...»
Δε λέω να αλλάξει, λέω να γίνει λίγο … πιο … Ο Κόσμος να γίνει λίγο πιο Κόσμος!!!!
Αυτό λέω!
Καληνύχτα … Σύντροφοι, αδέρφια, ξαδέρφια, μπλε, κόκκινοι, πράσινοι, κίτρινοι … Άνθρωποι!
