Σε κατάληψη διαρκείας αποφάσισαν να προχωρήσουν οι φοιτητές και οι φοιτήτριες του τμήματος Κινηματογράφου του ΑΠΘ, με αφορμή το θάνατο του 53χρονου διαδηλωτή στην Αθήνα. Διαβάστε τί αναφέρουν στο κείμενό τους, όπου κάνουν λόγο για κοινωνικό πόλεμο…
Ειδικότερα, στο κείμενο που δημοσίευσαν στην ιστοσελίδα, athens.indymedia.org, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες του τμήματος Κινηματογράφου αναφέρουν: «Στον κοινωνικό πόλεμο που μαίνεται πάνω από τα κεφάλια των κολασμένων ένας ακόμα νεκρός έρχεται για να μας κάνει πιο συνειδητούς απέναντι στο βαρύ τίμημα κάθε αντίστασης απέναντι στην εκμετάλλευση του κεφαλαίου».Τονίζουν πως «την ώρα που ο συγκεντρωτισμός καταργούσε κάθε κοινωνική κατάκτηση στη βουλή, η συμμετοχή στην απεργία της 19 και 20 Οκτώβρη αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στην ιστορία των μεγάλων, αν και λίγων, απεργιών του τελευταίου χρόνου. Την ίδια στιγμή, ο θάνατος ενός αγωνιζόμενου εργάτη από τις δολοφονικές επιθέσεις του στρατού καταστολής του παγκόσμιου κεφαλαίου, πρέπει να μας κάνει πιο συνειδητούς μπροστά στο επείγον του κοινωνικού αγώνα».
Στο κείμενο αναφέρεται πως «ο εχθρός είναι κοινός και είναι ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός. Η καταστολή του είναι αμείλικτη και ο θάνατος ενός ακόμα διαδηλωτή έρχεται να συμπληρώσει την μακριά λίστα των δολοφονημένων, των βαριά τραυματισμένων των φυλακισμένων αγωνιστών ενάντια στον κοινωνικό και οικονομικό πόλεμο που διεξάγεται σε όλον τον κόσμο».
Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες του τμήματος Κινηματογράφου εξηγούν πως «συνειδητοί αυτής της βίας της καταστολής, συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε τις πρακτικές της στοχευμένης κοινωνικής αντί-βίας. Συνεχίζουμε να θεωρούμε αναγκαία τη χειραφέτηση και τον από κοινού συντονισμό της βίας των καταπιεσμένων απέναντι στη βία των καταπιεστών τους: ειδικά σε εποχές κοινωνικού πολέμου, η ιστορία δεν έχει βρει ακόμα άλλο τρόπο. Βλέπουμε πως μίντια, κόμματα, μικροπολιτικές, προσπαθούν να μας διχάσουν: θέλουν να μας πείσουν ότι οι εξεγερμένοι έχουν μεταξύ τους διαφορετικά συμφέροντα, ανάλογα με την πρακτική τους· γνωρίζουν ότι ένα διασπασμένο κίνημα βάσης δεν μπορεί να πάει μακριά· φοβούνται τη δίκαιη και δυναμική συλλογικοποίηση των αρνήσεών μας. Κάθε προσπάθεια διάσπασης αυτής της αναγκαίας κοινότητας των ριζοσπαστικών ταξικών αγώνων ενάντια στην εκμετάλλευση, θα μας βρει ενωμένους απέναντί της, μακριά από ενδοταξικές 'εμφύλιες' διαμάχες, συγκεντρωμένους σε κοινωνικούς αδιαμεσολάβητους αγώνες, οργανωμένους από τους αγωνιζόμενους, με σεβασμό σε κάθε μορφή αγώνα».
«Εκφράζουμε την οργή μας για την δολοφονία του αγωνιστή Δημήτρη Κοτζαρίδη και την αλληλεγγύη μας σε κάθε αγωνιζόμενο σύντροφό. Κλείνουμε το τμήμα κινηματογράφου με κατάληψη διαρκείας σε ένδειξη συνέχισης του αγώνα και πένθους. Ελπίζουμε ότι η μνήμη των πραγματικών γεγονότων που προκάλεσαν το θάνατό του εργάτη αγωνιστή θα είναι ένα σημαντικό μάθημα για το δρόμο», επισημαίνεται στο κείμενο της κατάληψης.
Καταλήγοντας οι φοιτητές και οι φοιτήτριες επισημαίνουν: «Δε χάνουμε το στόχο μας προς την κοινωνική απελευθέρωση από το κέρδος και την εκμετάλλευση. Συνεχίζουμε να πολεμάμε πλάι σε κάθε αντιστεκόμενο υποκείμενο, αδιαμεσολάβητα από κόμματα και μικροσυμφέροντα, προς τον κοινό στόχο της ανατροπής της οικονομικής τυραννίας και της οικοδόμησης της εξισωτικής κοινωνίας της αλληλεγγύης. Τιμή στον εργάτη και αγωνιστή Δημήτρη Κοτζαρίδη.Όταν το κράτος δολοφονεί η αλληλεγγύη γίνεται οργή. Να εντείνουμε τον ταξικό πόλεμο».
