Οι επιχειρήσεις οι οποίες παράγουν προϊόντα που απευθύνονται άμεσα ή έμμεσα στην κατασκευή και στην οικοδομή βιώνουν μία ανείπωτη ύφεση. Όσες από αυτές έχουν καταφέρει να αποκτήσουν αγορές στο εξωτερικό τουλάχιστον δεν αντιμετωπίζουν άμεσο πρόβλημα επιβίωσης. Σε ό,τι αφορά τα μεγέθη, οι μεγάλες αντέχουν ακόμη κυρίως λόγω της δυνατότητας να χρηματοδοτούν ακόμη τις ζημιές τους, ενώ οι μεσαίες ή οι μικρές, όσες δεν έχουν βρεθεί ήδη σε αδιέξοδο, σταδιακά πηγαίνουν προς τα εκεί.
Τα παραπάνω σημειώνει ο κ. Απόστολος Παπαδούλης, Πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλίας και Κεντρικής Ελλάδος. Το στέλεχος του ΣΕΒ σημειώνει ότι κυρίαρχο για τη βιομηχανία δεν είναι το κόστος εργασίας αλλά το αρχιπέλαγος επιβαρύνσεων που υπάρχει. Και μηδενικό, όπως λέει, να κάνεις το εργασιακό κόστος, είναι δύσκολο να ανακτήσει η ελληνική επιχείρηση την ανταγωνιστικότητά της.
Οι μεγάλες αντέχουν ακόμη λόγω της δυνατότητάς τους να χρηματοδοτούν τις ζημιές τους, λέει ο Πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΣΕΒ Θεσσαλίας και Κεντρικής Ελλάδος ( ΥΠΌΤΙΤΛΟΣ)
- Πώς αποτυπώνεται αυτή τη στιγμή το βιομηχανικό τοπίο στη βιομηχανία της Μαγνησίας; Βλέπετε να υπάρχει αύριο για την τοπική βιομηχανία;
Κατ΄ αρχήν θα πρέπει να δεχθούμε ότι η εικόνα στο τοπικό παραγωγικό σύστημα δεν είναι γραμμική. Δηλαδή η κρίση πλήττει τις επιχειρήσεις γενικά, αλλά οι επιπτώσεις διαφοροποιούνται από κλάδο σε κλάδο, από μέγεθος σε μέγεθος και από ικανότητα εξαγωγικής δραστηριότητας ή όχι. Οι επιχειρήσεις, με τις μεγάλες αρνητικές επιπτώσεις, κατ΄ αρχήν, σε ό,τι αφορά κλάδους, είναι αυτές που παράγουν κεφαλαιουχικά και ενδιάμεσα αγαθά. Για να το πούμε πιο απλά, αυτές που παράγουν προϊόντα που απευθύνονται άμεσα ή έμμεσα στην κατασκευή και στην οικοδομή, βιώνουν μία ανείπωτη ύφεση. Όσες από αυτές έχουν καταφέρει να αποκτήσουν αγορές στο εξωτερικό, τουλάχιστον, δεν αντιμετωπίζουν άμεσο πρόβλημα επιβίωσης. Οι υπόλοιπες… Οι επιχειρήσεις που παράγουν καταναλωτικά αγαθά και μαζί μ΄ αυτές που συμμετέχουν στην συσκευασία των αγαθών αυτών, αν και κάτω από σοβαρή πίεση, διατηρούν κάποιες, όχι όμως ιδιαίτερα σημαντικές δυνάμεις. Σε ό,τι αφορά στα μεγέθη, οι μεγάλες αντέχουν ακόμη κυρίως λόγω της δυνατότητας να χρηματοδοτούν τις ζημιές τους ακόμη, ενώ οι μεσαίες ή οι μικρές, όσες δεν έχουν βρεθεί ήδη σε αδιέξοδο, σταδιακά πηγαίνουν προς τα εκεί.
Το ερώτημα για το αύριο είναι κρίσιμο. Υπό τις παρούσες συνθήκες τα νεφελώματα της κρίσης είναι πολύ πυκνά για να μιλήσουμε για το αύριο με ένα «ναι» ή ένα «όχι». Πάντως, επειδή το ζητούμενο παραμένει η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων ως βασική προϋπόθεση για την επιβίωσή τους, όσο φορτώνεται το προϊόν με διάφορα απαράδεκτα κόστη (υψηλές ασφαλιστικές εισφορές, ακριβή ενέργεια, ειδικοί φόροι κατανάλωσης παντού, έκτακτες φορολογικές επιβαρύνσεις), όσο δεν εξοφλούνται υποχρεώσεις του κράτους προς τις επιχειρήσεις (από επιστροφή ΦΠΑ, από τον αναπτυξιακό νόμο, από έργα και προμήθειες που δεν έχουν εξοφληθεί), το λύγισμα των παραγωγικών μονάδων είναι βέβαιο.
- Ολες οι επιχειρήσεις της περιοχής μας διαμαρτύρονται ότι δεν έχουν πρόσβαση στο τραπεζικό σύστημα, με αποτέλεσμα πολλές υγιείς επιχειρήσεις να κινδυνεύουν με λουκέτο εξαιτίας της έλλειψης ρευστότητας…
Είναι γεγονός. Αν θέλετε, το τραπεζικό σύστημα είναι σήμερα ο ιμάντας που μεταφέρει την κρίση του κράτους στην πραγματική οικονομία. Η αδυναμία του τραπεζικού συστήματος να βγει στις διεθνείς χρηματαγορές για να αντλήσει πόρους, εξ αιτίας του γεγονότος ότι η χώρα είναι αναξιόπιστη και συνεπώς κανείς δεν εμπιστεύεται και το τραπεζικό μας σύστημα, έχει περιορίσει την πιστωτική του επέκταση σε αρνητική βάση. Σήμερα, πέραν του γεγονότος ότι ορισμένες τράπεζες κλείνουν τις συμβάσεις σε επιχειρήσεις με παραγωγικές και εξαγωγικές δυνατότητες, προχωρούν στην ανατροπή όρων, σε μείωση χρηματοδοτικών συμφωνιών κ.λ.π. Με την φυγή αποταμιευτικών κεφαλαίων στο εξωτερικό, με το μικρό μέγεθος των ελληνικών τραπεζών και με το κράτος να απομυζά κάθε παραγωγικό πόρο της οικονομίας τα φαινόμενα δεν πρόκειται να αμβλυνθούν.
- Ποιοι κλάδοι της τοπικής βιομηχανίας έχουν πληγεί περισσότερο; Υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για τις θέσεις που έχουν χαθεί στη βιομηχανία - βιοτεχνία της περιοχής μας τα δύο τελευταία χρόνια;
Νομίζω ότι παραπάνω σας έχω απαντήσει για τους κλάδους που έχουν υποστεί τη μεγαλύτερη φθορά. Συγκεκριμένα στοιχεία για χαμένες θέσεις εργασίας δεν υπάρχουν. Όμως δεν χωράει αμφιβολία ότι έχουμε απώλειες. Εκείνο ωστόσο που θέλω να υπογραμμίσω είναι ότι οι επιχειρήσεις, παρά τα σοβαρά προβλήματα, δεν έχουν προχωρήσει σε ευρείες απολύσεις. Αυτό σημαίνει ότι εξαντλούν τις προσπάθειές τους κυρίως στην σύμπτυξη του κόστους, κάνοντας οικονομίες σε άλλες λειτουργικές τους δαπάνες και όχι στα ανελαστικά κόστη.
- Θα υποστήριζε κάποιος ότι η συμπίεση του εργατικού κόστους και οι ελαστικές μορφές απασχόλησης έχουν οδηγήσει σε αύξηση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων. Ισχύει ένας τέτοιος ισχυρισμός;
Η συμπίεση στο εργατικό κόστος, όπως και ορισμένες μορφές ελαστικής εργασίας μόνον τον τελευταίο καιρό έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται και αυτό εξαιτίας της κρίσης και κυρίως ως μέσο για τον περιορισμό της δαπάνης. Δηλαδή η νόμιμη δυνατότητα ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων νομοθετήθηκε ως ένα αμυντικό μέσο στην κρίση και όχι ως συνειδητή επιλογή για να ανακτήσουν οι επιχειρήσεις την ανταγωνιστικότητά τους. Να σας θυμίσω ότι εδώ και χρόνια ο Σύνδεσμος έθετε τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις ως αναγκαιότητα για την ανάκτηση της χαμένης ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, επικαλούμενος παραδείγματα από όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Αντί γι΄ αυτό, ενώ η Γερμανία, με υψηλή παραγωγικότητα, είχε αύξηση μισθών την τελευταία 10ετία 7%, εμείς είχαμε 35% και αυξανόμενο το έλλειμμα των εμπορικών συναλλαγών. Με δεδομένα το πολύ μικρό μέγεθος των επιχειρήσεων, το γεγονός ότι οι περισσότερες κινούνται σε παραδοσιακούς κλάδους, και την αδυναμία ευρέων αυτοματοποιήσεων, για πολλές από αυτές, το κόστος εργασίας έγινε βρόγχος. Όμως, για να είμαι καθαρός, θα σας έλεγα ότι πριν από το κόστος εργασίας υπάρχει ένα αρχιπέλαγος επιβαρύνσεων, που και μηδενικό να το κάνεις το εργασιακό κόστος είναι δύσκολο να ανακτήσει η ελληνική επιχείρηση την ανταγωνιστικότητά της. Σε προηγούμενη ερώτησή σας σας έχω περιγράψει το εύρος των αντικινήτρων που μεταφέρεται ως κόστος στο ελληνικό προϊόν. Αν δεν απαλλαγεί γρήγορα, μέσω των μεταρρυθμίσεων, από αυτά τα βαρίδια η ανταγωνιστικότητα δύσκολα επιστρέφει.
- Πού οφείλεται το γεγονός ότι ενώ όλοι οι δείκτες της οικονομίας είναι αρνητικοί, οι ελληνικές εξαγωγές τους τελευταίους μήνες έχουν θετικό πρόσημο;
Οι εξαγωγές αυξάνουν από τρεις βασικές πηγές: Η μία πηγή είναι η αύξηση των εξαγωγών των πρώτων υλών και των νωπών προϊόντων. Η δεύτερη πηγή είναι η αύξηση των διεθνών τιμών των πρώτων υλών (commodities), γεγονός που αυξάνει τις αξίες των εξαγόμενων προϊόντων. Η τρίτη πηγή είναι τα δομικά βιομηχανικά υλικά, και ορισμένες άλλες κατηγορίες προϊόντων, τα οποία έχουν, λόγω της εξαιρετικής συμπίεσης των τιμών τους, ως έναν βαθμό πετύχει είτε να διευρύνουν υφιστάμενες αγορές είτε να ανοίξουν καινούργιες. Σ΄ αυτή την κατηγορία είναι και επιχειρήσεις της περιοχής και θα έλεγα ότι αυτά τα ανοίγματα είναι αρκετά ελπιδοφόρα. Όμως είναι νωρίς ακόμη μέχρι να πανηγυρίσουμε την σταθεροποίηση αυτής της αυξητικής τάσης των εξαγωγών.
Οι μεγάλες αντέχουν ακόμη λόγω της δυνατότητάς τους να χρηματοδοτούν τις ζημιές τους, λέει ο Πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΣΕΒ Θεσσαλίας και Κεντρικής Ελλάδος ( ΥΠΌΤΙΤΛΟΣ)
- Πώς αποτυπώνεται αυτή τη στιγμή το βιομηχανικό τοπίο στη βιομηχανία της Μαγνησίας; Βλέπετε να υπάρχει αύριο για την τοπική βιομηχανία;
Κατ΄ αρχήν θα πρέπει να δεχθούμε ότι η εικόνα στο τοπικό παραγωγικό σύστημα δεν είναι γραμμική. Δηλαδή η κρίση πλήττει τις επιχειρήσεις γενικά, αλλά οι επιπτώσεις διαφοροποιούνται από κλάδο σε κλάδο, από μέγεθος σε μέγεθος και από ικανότητα εξαγωγικής δραστηριότητας ή όχι. Οι επιχειρήσεις, με τις μεγάλες αρνητικές επιπτώσεις, κατ΄ αρχήν, σε ό,τι αφορά κλάδους, είναι αυτές που παράγουν κεφαλαιουχικά και ενδιάμεσα αγαθά. Για να το πούμε πιο απλά, αυτές που παράγουν προϊόντα που απευθύνονται άμεσα ή έμμεσα στην κατασκευή και στην οικοδομή, βιώνουν μία ανείπωτη ύφεση. Όσες από αυτές έχουν καταφέρει να αποκτήσουν αγορές στο εξωτερικό, τουλάχιστον, δεν αντιμετωπίζουν άμεσο πρόβλημα επιβίωσης. Οι υπόλοιπες… Οι επιχειρήσεις που παράγουν καταναλωτικά αγαθά και μαζί μ΄ αυτές που συμμετέχουν στην συσκευασία των αγαθών αυτών, αν και κάτω από σοβαρή πίεση, διατηρούν κάποιες, όχι όμως ιδιαίτερα σημαντικές δυνάμεις. Σε ό,τι αφορά στα μεγέθη, οι μεγάλες αντέχουν ακόμη κυρίως λόγω της δυνατότητας να χρηματοδοτούν τις ζημιές τους ακόμη, ενώ οι μεσαίες ή οι μικρές, όσες δεν έχουν βρεθεί ήδη σε αδιέξοδο, σταδιακά πηγαίνουν προς τα εκεί.
Το ερώτημα για το αύριο είναι κρίσιμο. Υπό τις παρούσες συνθήκες τα νεφελώματα της κρίσης είναι πολύ πυκνά για να μιλήσουμε για το αύριο με ένα «ναι» ή ένα «όχι». Πάντως, επειδή το ζητούμενο παραμένει η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων ως βασική προϋπόθεση για την επιβίωσή τους, όσο φορτώνεται το προϊόν με διάφορα απαράδεκτα κόστη (υψηλές ασφαλιστικές εισφορές, ακριβή ενέργεια, ειδικοί φόροι κατανάλωσης παντού, έκτακτες φορολογικές επιβαρύνσεις), όσο δεν εξοφλούνται υποχρεώσεις του κράτους προς τις επιχειρήσεις (από επιστροφή ΦΠΑ, από τον αναπτυξιακό νόμο, από έργα και προμήθειες που δεν έχουν εξοφληθεί), το λύγισμα των παραγωγικών μονάδων είναι βέβαιο.
- Ολες οι επιχειρήσεις της περιοχής μας διαμαρτύρονται ότι δεν έχουν πρόσβαση στο τραπεζικό σύστημα, με αποτέλεσμα πολλές υγιείς επιχειρήσεις να κινδυνεύουν με λουκέτο εξαιτίας της έλλειψης ρευστότητας…
Είναι γεγονός. Αν θέλετε, το τραπεζικό σύστημα είναι σήμερα ο ιμάντας που μεταφέρει την κρίση του κράτους στην πραγματική οικονομία. Η αδυναμία του τραπεζικού συστήματος να βγει στις διεθνείς χρηματαγορές για να αντλήσει πόρους, εξ αιτίας του γεγονότος ότι η χώρα είναι αναξιόπιστη και συνεπώς κανείς δεν εμπιστεύεται και το τραπεζικό μας σύστημα, έχει περιορίσει την πιστωτική του επέκταση σε αρνητική βάση. Σήμερα, πέραν του γεγονότος ότι ορισμένες τράπεζες κλείνουν τις συμβάσεις σε επιχειρήσεις με παραγωγικές και εξαγωγικές δυνατότητες, προχωρούν στην ανατροπή όρων, σε μείωση χρηματοδοτικών συμφωνιών κ.λ.π. Με την φυγή αποταμιευτικών κεφαλαίων στο εξωτερικό, με το μικρό μέγεθος των ελληνικών τραπεζών και με το κράτος να απομυζά κάθε παραγωγικό πόρο της οικονομίας τα φαινόμενα δεν πρόκειται να αμβλυνθούν.
- Ποιοι κλάδοι της τοπικής βιομηχανίας έχουν πληγεί περισσότερο; Υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για τις θέσεις που έχουν χαθεί στη βιομηχανία - βιοτεχνία της περιοχής μας τα δύο τελευταία χρόνια;
Νομίζω ότι παραπάνω σας έχω απαντήσει για τους κλάδους που έχουν υποστεί τη μεγαλύτερη φθορά. Συγκεκριμένα στοιχεία για χαμένες θέσεις εργασίας δεν υπάρχουν. Όμως δεν χωράει αμφιβολία ότι έχουμε απώλειες. Εκείνο ωστόσο που θέλω να υπογραμμίσω είναι ότι οι επιχειρήσεις, παρά τα σοβαρά προβλήματα, δεν έχουν προχωρήσει σε ευρείες απολύσεις. Αυτό σημαίνει ότι εξαντλούν τις προσπάθειές τους κυρίως στην σύμπτυξη του κόστους, κάνοντας οικονομίες σε άλλες λειτουργικές τους δαπάνες και όχι στα ανελαστικά κόστη.
- Θα υποστήριζε κάποιος ότι η συμπίεση του εργατικού κόστους και οι ελαστικές μορφές απασχόλησης έχουν οδηγήσει σε αύξηση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων. Ισχύει ένας τέτοιος ισχυρισμός;
Η συμπίεση στο εργατικό κόστος, όπως και ορισμένες μορφές ελαστικής εργασίας μόνον τον τελευταίο καιρό έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται και αυτό εξαιτίας της κρίσης και κυρίως ως μέσο για τον περιορισμό της δαπάνης. Δηλαδή η νόμιμη δυνατότητα ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων νομοθετήθηκε ως ένα αμυντικό μέσο στην κρίση και όχι ως συνειδητή επιλογή για να ανακτήσουν οι επιχειρήσεις την ανταγωνιστικότητά τους. Να σας θυμίσω ότι εδώ και χρόνια ο Σύνδεσμος έθετε τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις ως αναγκαιότητα για την ανάκτηση της χαμένης ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, επικαλούμενος παραδείγματα από όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Αντί γι΄ αυτό, ενώ η Γερμανία, με υψηλή παραγωγικότητα, είχε αύξηση μισθών την τελευταία 10ετία 7%, εμείς είχαμε 35% και αυξανόμενο το έλλειμμα των εμπορικών συναλλαγών. Με δεδομένα το πολύ μικρό μέγεθος των επιχειρήσεων, το γεγονός ότι οι περισσότερες κινούνται σε παραδοσιακούς κλάδους, και την αδυναμία ευρέων αυτοματοποιήσεων, για πολλές από αυτές, το κόστος εργασίας έγινε βρόγχος. Όμως, για να είμαι καθαρός, θα σας έλεγα ότι πριν από το κόστος εργασίας υπάρχει ένα αρχιπέλαγος επιβαρύνσεων, που και μηδενικό να το κάνεις το εργασιακό κόστος είναι δύσκολο να ανακτήσει η ελληνική επιχείρηση την ανταγωνιστικότητά της. Σε προηγούμενη ερώτησή σας σας έχω περιγράψει το εύρος των αντικινήτρων που μεταφέρεται ως κόστος στο ελληνικό προϊόν. Αν δεν απαλλαγεί γρήγορα, μέσω των μεταρρυθμίσεων, από αυτά τα βαρίδια η ανταγωνιστικότητα δύσκολα επιστρέφει.
- Πού οφείλεται το γεγονός ότι ενώ όλοι οι δείκτες της οικονομίας είναι αρνητικοί, οι ελληνικές εξαγωγές τους τελευταίους μήνες έχουν θετικό πρόσημο;
Οι εξαγωγές αυξάνουν από τρεις βασικές πηγές: Η μία πηγή είναι η αύξηση των εξαγωγών των πρώτων υλών και των νωπών προϊόντων. Η δεύτερη πηγή είναι η αύξηση των διεθνών τιμών των πρώτων υλών (commodities), γεγονός που αυξάνει τις αξίες των εξαγόμενων προϊόντων. Η τρίτη πηγή είναι τα δομικά βιομηχανικά υλικά, και ορισμένες άλλες κατηγορίες προϊόντων, τα οποία έχουν, λόγω της εξαιρετικής συμπίεσης των τιμών τους, ως έναν βαθμό πετύχει είτε να διευρύνουν υφιστάμενες αγορές είτε να ανοίξουν καινούργιες. Σ΄ αυτή την κατηγορία είναι και επιχειρήσεις της περιοχής και θα έλεγα ότι αυτά τα ανοίγματα είναι αρκετά ελπιδοφόρα. Όμως είναι νωρίς ακόμη μέχρι να πανηγυρίσουμε την σταθεροποίηση αυτής της αυξητικής τάσης των εξαγωγών.
Πώς θα πάρει ανάσα η τοπική βιομηχανία
Για την άρση του σημερινού αδιεξόδου της τοπικής βιομηχανίας ο κ. Παπαδούλης παραθέτει τις παρακάτω θέσεις του ΣΕΒ Θεσσαλίας και Κεντρικής Θεσσαλίας:
Α). Αμεση εξόφληση των υποχρεώσεων του κράτους προς τις επιχειρήσεις (ξεπερνάνε τα 12 δις€), ώστε να αποκτήσει η αγορά ρευστότητα. Β) Άρση όλων των αντικινήτρων που αφενός βαρύνουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και εμποδίζουν την προσέλκυση νέων επενδυτικών κεφαλαίων. Γ) Εφαρμογή του fast track όχι μόνον ως πρακτική αλλά και ως νοοτροπία. Δ) Μεταρρυθμίσεις σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της επιχειρηματικότητας ώστε να απολυμανθεί η αγορά από την στρεβλωτική παρουσία του κράτους. Ε) Γενναίες αποκρατικοποιήσεις και αξιοποίηση ή πώληση κρατικής περιουσία ώστε να πειστεί η διεθνής κοινότητα ότι αντιμετωπίζουμε με σοβαρότητα την προσπάθεια εξόδου από την κρίση. Στ) Αξιοποίηση του νέου αναπτυξιακού νόμου και του ΕΤΕΑΝ ώστε να κινητοποιηθεί το επενδυτικό κεφάλαιο σε περιοχές ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος Ζ) Εφαρμογή μίας υπεύθυνης περιφερειακής βιομηχανικής πολιτικής με έμφαση σε τοπικού πόρους και ισχυρό συγκριτικό προβάδισμα. Ακούω από πολλούς ότι το μέλλον μας είναι ο τουρισμός και άρα εκεί θα πρέπει να δώσουμε όλο μας το βάρος. Για όνομα του Θεού. Δεν υπάρχει στον πολιτισμένο κόσμο σοβαρό τουριστικό προϊόν που δεν υποστηρίζεται αποφασιστικά από έναν ανταγωνιστικό βιομηχανικό τομέα. Η) Ανάπτυξη του μοντέλου των clusters, ώστε να περισωθούν μικρές και μεσαίες ανταγωνιστικές επιχειρήσεις. Θ) Ανάπτυξη των περιφερειακών πόλων καινοτομίας ώστε να αρχίσουν, επιτέλους, να συνεργάζονται η έρευνα με την παραγωγή.
Θέλω να είμαι σαφής. Όλα αυτά είναι μέτρα και προϋποθέσεις που μπορούν να επανεκκινήσουν την αναπτυξιακή διαδικασία. Η ανάπτυξη όμως είναι ένα δέντρο που το φυτεύεις
Για την άρση του σημερινού αδιεξόδου της τοπικής βιομηχανίας ο κ. Παπαδούλης παραθέτει τις παρακάτω θέσεις του ΣΕΒ Θεσσαλίας και Κεντρικής Θεσσαλίας:
Α). Αμεση εξόφληση των υποχρεώσεων του κράτους προς τις επιχειρήσεις (ξεπερνάνε τα 12 δις€), ώστε να αποκτήσει η αγορά ρευστότητα. Β) Άρση όλων των αντικινήτρων που αφενός βαρύνουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και εμποδίζουν την προσέλκυση νέων επενδυτικών κεφαλαίων. Γ) Εφαρμογή του fast track όχι μόνον ως πρακτική αλλά και ως νοοτροπία. Δ) Μεταρρυθμίσεις σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της επιχειρηματικότητας ώστε να απολυμανθεί η αγορά από την στρεβλωτική παρουσία του κράτους. Ε) Γενναίες αποκρατικοποιήσεις και αξιοποίηση ή πώληση κρατικής περιουσία ώστε να πειστεί η διεθνής κοινότητα ότι αντιμετωπίζουμε με σοβαρότητα την προσπάθεια εξόδου από την κρίση. Στ) Αξιοποίηση του νέου αναπτυξιακού νόμου και του ΕΤΕΑΝ ώστε να κινητοποιηθεί το επενδυτικό κεφάλαιο σε περιοχές ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος Ζ) Εφαρμογή μίας υπεύθυνης περιφερειακής βιομηχανικής πολιτικής με έμφαση σε τοπικού πόρους και ισχυρό συγκριτικό προβάδισμα. Ακούω από πολλούς ότι το μέλλον μας είναι ο τουρισμός και άρα εκεί θα πρέπει να δώσουμε όλο μας το βάρος. Για όνομα του Θεού. Δεν υπάρχει στον πολιτισμένο κόσμο σοβαρό τουριστικό προϊόν που δεν υποστηρίζεται αποφασιστικά από έναν ανταγωνιστικό βιομηχανικό τομέα. Η) Ανάπτυξη του μοντέλου των clusters, ώστε να περισωθούν μικρές και μεσαίες ανταγωνιστικές επιχειρήσεις. Θ) Ανάπτυξη των περιφερειακών πόλων καινοτομίας ώστε να αρχίσουν, επιτέλους, να συνεργάζονται η έρευνα με την παραγωγή.
Θέλω να είμαι σαφής. Όλα αυτά είναι μέτρα και προϋποθέσεις που μπορούν να επανεκκινήσουν την αναπτυξιακή διαδικασία. Η ανάπτυξη όμως είναι ένα δέντρο που το φυτεύεις
blog
