Με τα χρόνια άλλαξες, είναι η αλήθεια. Όχι εξωτερικά, για άλλη αλλαγή μιλάω, εσωτερική κι επώδυνη.
Ναι,
σε ωρίμασε ο πόνος, η προδοσία, τα λάθη, οι αναχωρήσεις χωρίς
επιστροφή, τα όμορφα λόγια που δε βρέθηκε μία πράξη να τα συνοδέψει.
Έβαλες
πολλές φορές νερό στο κρασί σου μέχρι που δεν πινόταν πια κι έτσι
έσπασες το ποτήρι. Ωρίμασες γιατί δεν είχες άλλη επιλογή, μπήκες – ή σε
ρίξανε – στα βαθιά και κολύμπησες.
