Βλέπω
στο δρόμο μανάδες με τα παιδιά τους, ηλικίες διάφορες, πότε μωρά σε
καροτσάκια, ενίοτε πιτσιρίκια, άλλοτε έφηβοι και καμιά φορά βλέπω κι
ενήλικους με τις μητέρες τους.
Μου
αρέσει πολύ το θέαμα, δε σας κρύβω, κι έτσι τους ακολουθώ με το βλέμμα
μου, τους παρατηρώ ώσπου να χαθούν απ’ το οπτικό μου πεδίο.
Απολαμβάνω
τις τρυφερές αγκαλιές που ανταλλάσσουν, τα παιχνίδια, τα χαμόγελα στα
παιδικά πρόσωπα, αλλά και στα πρόσωπα των μαμάδων τους.
Καμιά φορά συγκινούμαι, άλλες νοσταλγώ και θυμάμαι. Βλέπετε, δεν έχουμε όλοι τη μαμά μας να μας συντροφεύει σε κάθε μας βήμα.



.jpg)
.jpg)









































