Αν μπορούσα, θα πλήρωνα τους ανθρώπους με το ίδιο νόμισμα.
Δε θα έμενα μόνο σε ξεσπάσματα θυμού και σε καβγάδες, κι ύστερα, σαν να μην έγινε τίποτα, να τους χαμογελάω όπως πριν.
Θα θύμωνα για χρόνια, όχι για στιγμές. Όποιος ξεχνάει, χάνεται και χάνεται γιατί οι άνθρωποι είμαστε εκμεταλλευτές.
Τοκογλύφοι
στις ζωές των άλλων εκμεταλλευόμαστε τις αδυναμίες τους και πατάμε
μέχρι να αδειάσουν οι καρδιές τους. Εκεί που δε θα έχουν άλλο να δώσουν.
Αυτοί που τσαντίζονται και μετά το ξεχνάνε είναι θύματα.
Ενώ εκείνοι που θυμώνουν και το κρατάνε, είναι ωραίοι τύποι, πολύ τους
γουστάρω. Χωρίς περιστροφές και γιατί. Με πείραξες; Τελείωσες. Κυνικά
και χωρίς συναίσθημα.














































