Η σημασία του να «αφήνεις…»

 

Ίσως ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που πρέπει να κάνουμε είναι να αφήσουμε σκέψεις, συναισθήματα, καταστάσεις, ανθρώπους.

Το παρελθόν, ανεκπλήρωτες επιθυμίες, επιλογές που δεν είχαν την επιθυμητή κατάληξη, στόχοι που δεν επετεύχθησαν, αδικίες και προδοσίες που βιώσαμε, μας στενοχωρούν, μας πονάνε και όμως μένουμε στη σκιά τους πεισματικά μερικές φορές.

Το «να αφήσω πίσω» κάτι είναι μια αλλαγή και συνήθως οι άνθρωποι δυσκολεύονται όταν υπάρχουν αλλαγές, πολλές φορές ακόμη και αν πρόκειται για μια θετική αλλαγή.

Η συνήθεια και η αδράνεια είναι στη φύση του ανθρώπου και όταν προκύπτει μια αλλαγή συχνά υπάρχει μια αντίσταση.

Ξυπνήστε! Η τεχνολογία σας καταστρέφει την ζωή χωρίς καν να το καταλάβετε…!!!

 

Τι έχουμε απογίνει;

Έχουμε ξεχάσει πως είναι να πηγαίνεις για φαγητό και να έχεις μια οικεία και όμορφη συζήτηση με τους αγαπημένους σου. Έχουμε ξεχάσει πόσο σημαντικό είναι να έχουμε τρόπους και να προσέχουμε τους ανθρώπους. 

Έχουμε ξεχάσει πως είναι απλώς να απολαμβάνεις την σιωπή. Έχουμε ξεχάσει πώς να εξηγούμε κάτι χωρίς να το δημοσιεύουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Δεν ξέρουμε πλέον πώς να κοινωνικοποιηθούμε.

Ζούμε σε μια εικονική τρέλα. Έχουμε χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. Δεν βγαίνουμε έξω να μιλήσουμε με κάποιον επειδή πλέον μπορούμε να το κάνουμε αυτό διαδικτυακά. Πλέον δεν προσπαθούμε να κάνουμε μια καλή πρώτη εντύπωση επειδή το μόνο που μας νοιάζει είναι η εικονική μας εμφάνιση.

Πώς να ξεπεράσεις το φόβο της λάθος επιλογής…!!!

 

Η ζωή μας είναι γεμάτη από επιλογές. Από το τι θα φάμε το μεσημέρι και το τι ρούχο θα ψωνίσουμε, μέχρι το πού θα στείλουμε βιογραφικό και σε ποια περιοχή θα μετακομίσουμε, όλες αυτές οι αποφάσεις, μικρές κι ασήμαντες ή μεγάλες και σημαίνουσες, υφαίνουν τον ιστό της ζωής μας.

Ένα περίπλοκο νήμα από χοντρό σχοινί όπου κάθε κόμπος συνδέεται όχι μόνο με τον προηγούμενο αλλά και με όλους τους υπόλοιπους. 

Κι έτσι, δυσκολευόμαστε να βρούμε πού ήταν τελικά εκεί που στρίψαμε λάθος, κι αν μπορούμε να αλλάξουμε κάτι χωρίς να διαλύσουμε ολόκληρο το σχοινί.

Οι επιλογές μας, είτε μικρές είτε μεγάλες, είναι σαν ένα σταυροδρόμι. Ποτέ δε μπορούμε να είμαστε σίγουροι εξαρχής προς τα πού είναι καλύτερα να πάμε. Κι έτσι, ακούμε το ένστικτο μας ή έστω την πιο ισχυρή παρόρμηση μας, και απλά ελπίζουμε ότι δε διαλέξαμε λάθος. 

Ο χρόνος είναι τόσο πολύτιμος… φρόντισε να τον αξιοποιήσεις σωστά γιατί δεν γυρίζει πίσω…!!!

 

Πόσες φορές έχεις αναβάλλει ραντεβού με φίλους; Πόσες άλλες, έχεις αναβάλλει δραστηριότητες ή επισκέψεις σε συγγενικά ή φιλικά πρόσωπα; Πόσες φορές έχεις ψιθυρίσει από μέσα σου «μακάρι να μην κρατήσει πολύ αυτή η οικογενειακή μάζωξη!»

Αναρωτήσου πόσο συχνά πιάνεις τον εαυτό σου να σχεδιάζεις ταξίδια και διακοπές ενώ είσαι στην δουλειά, να μετράς αντίστροφα τις μέρες μέχρι να έρθει Σαββατοκύριακο, να είσαι μαζί με κάποιον αλλά να είσαι αφοσιωμένος στο κινητό σου;

Κάνουμε πράγματα που δεν θέλουμε, ασχολούμαστε με ανθρώπους και δουλειές που δεν μας ταιριάζουν και δεν μας ικανοποιούν, ξεστομίζουμε λόγια που δεν εννοούμε, αφήνουμε τον εγωισμό μας να μας στοιχίσει σχέσεις με ανθρώπους που αγαπάμε, περιμένουμε πάντα από τους άλλους να μας προσεγγίσουν, υποτιμάμε ουσιαστικές και σημαντικές στιγμές της ζωής μας γιατί τις θεωρούμε δεδομένες.

Μπορείς να λυγίζεις μα απαγορεύεται να σπας…!!!

 

Κλάψε. Ζωή είναι και δε σου φέρεται πάντα με το γάντι. Κλάψε για όσα ήρθαν. Κλάψε για όσα έφυγαν. Λύγισε.

Άνθρωπος είσαι κι έχεις δικαίωμα σε αυτό.

Έχεις δικαίωμα να πέσεις στο χώμα. Έχεις δικαίωμα να γευτείς σκληρή στα χείλη σου την αποτυχία, την απόρριψη, την ήττα.

Έχεις δικαίωμα να λυγίσεις. Κι έχεις υποχρέωση να μη σπάσεις. Δεν επιτρέπεται να σπάσεις, με ακούς;

Θα πέσεις αλλά θα ακουμπήσεις τα χέρια στο χώμα, θα τα βάλεις κόντρα και θα ξανασηκωθείς. Κι αν δεν μπορείς αμέσως να σηκωθείς, θα συρθείς. Αλλά δε θα τα παρατήσεις.

Γιατί ο θυμός είναι αναπόσπαστο κομμάτι του πένθους…!!!

 

Τρία (3) πράγματα που χρειάζεται να θυμόμαστε καθώς βιώνουμε τον θυμό της απώλειας.

Η δυτική κοινωνία και ο πολιτισμός μας υποδεικνύουν ακόμα και το πώς να πενθούμε. Υπάρχει μια συμπαγής διαδικασία πένθους και φυσικά προσδοκίες από όλους τους γύρω μας. Πρέπει να περιμένουμε ότι οι άνθρωποι θα μας λυπούνται και θα ανακουφίζονται μέσα από την παρηγοριά.

Οι άνθρωποι συνήθως νοιάζονται μέχρι την ημέρα της κηδείας ή στα μνημόσυνα και ύστερα συνεχίζουν να ζουν τη ζωή τους. Χρειάζεται να συνηθίσουμε τα κλισέ λόγια παρηγοριάς, τις κενές φράσεις και τις κάρτες σε πολλές περιπτώσεις.

Δεν υπάρχει χώρος για τίποτε άλλο εκτός από τη θλίψη. Ειδικά όχι θυμός. Όμως όσοι θρηνούν, διακατέχονται και από θυμό. Απλά ο κόσμος δεν αναμένει συνήθως αυτή την αντίδραση• εσφαλμένα.

Μετά τον πόνο, δεν θα είσαι ποτέ πια όπως ήσουν…!!!

 

Υπάρχει μια αλήθεια πίσω από κάθε στιγμή που ραγίζει η καρδιά σου.

Μια αλήθεια που όσο κι αν προσπαθήσεις να αποφύγεις, θα χρειαστεί να την αντιμετωπίσεις.

Θα έρθεις σε μετωπική μαζί της και δεν θα γλυτώσεις.

Όλοι θα σου μιλήσουν για το χρόνο που θα επουλώσει τις πληγές σου.

Για το χρόνο σα γιατρό. Για το χρόνο που θα σε κάνει να το ξεπεράσεις.

Η αλήθεια όμως είναι πως το σημάδι που σου αφήνει το τραύμα σου, μπορεί να επουλώνεται, όμως ο πόνος που έχεις νιώσει από το τραύμα, σε αλλάζει ολοκληρωτικά, απόλυτα και δεν υπάρχει επιστροφή σε αυτό που ήσουν κάποτε.

Ό,τι δεν εκτιμάς, η ζωή το παίρνει πίσω…!!!

 

Το ποτήρι μπορεί να είναι ίδιο για όλους. Το πώς το βλέπεις εσύ όμως είναι καθαρά θέμα αντίληψης και επιλογής.

Τόσα έχουν ειπωθεί γι’ αυτό το ποτήρι, ίσως όμως όχι τόσα, για το πώς αλλά και το γιατί έχει σημασία ο τρόπος που το κοιτάς. Ανάλογα με τα βιώματα και τον χαρακτήρα σου, βλέπεις θετικά, αρνητικά ή ουδέτερα αυτό που έχεις μπροστά σου. 

Τελικά αυτό το ποτήρι είναι άδειο ή γεμάτο; Και γιατί;

Ένας άνθρωπος βλέπει το ποτήρι και λέει είναι μισό άδειο. Αυτός ο άνθρωπος δεν εστιάζει στο τι έχει, αλλά στο τι δεν έχει. Αυτός είναι ο «ναι μεν αλλά» άνθρωπος. 

Είναι εκείνος που ό,τι καλό και να του πεις, δώσεις ή δείξεις, πάντα θα εστιάζει στο κάτι παραπάνω ή περισσότερο που θα μπορούσε, ή θα μπορούσες.

Είμαστε όλοι στην «ουρά» χωρίς να το ξέρουμε…!!!

 

Κάθε λεπτό κάποιος αφήνει αυτόν τον κόσμο πίσω του.

Είμαστε όλοι στην «ουρά» χωρίς να το ξέρουμε.

Δεν θα μάθουμε ποτέ πόσοι άνθρωποι είναι μπροστά μας.

Δεν μπορούμε να πάμε στο πίσω μέρος της σειράς.

Δεν μπορούμε να βγούμε από τη γραμμή.

Δεν μπορούμε να αποφύγουμε την ουρά.

Όσο περιμένουμε λοιπόν στην ουρά.

Κάνουμε τις στιγμές να μετράνε!

Για μένα δεν είναι «απλά ένας σκύλος»

 

Μερικές από τις πιο περήφανες στιγμές μου τις έζησα μ’ αυτόν τον «απλά ένα σκύλο». Πολλές ώρες περάσανε με μοναδική μου συντροφιά αυτόν τον «απλά ένα σκύλο» και ούτε μια φορά δεν ένιωσα ασήμαντος. 

Κάποιες από τις πιο δυστυχισμένες στιγμές μου πάλι δίπλα μου ήταν αυτός ο «απλά ένας σκύλος». 

Σ’ αυτές τις σκοτεινές μέρες το ευγενικό άγγιγμα αυτού του «απλά ένας σκύλος» μου παρείχε παρηγοριά και σκοπό ώστε να ξεπεράσω τις δυσκολίες της ημέρας.

Εάν κι εσύ νομίζεις ότι είναι «απλά ένας σκύλος», προφανώς καταλαβαίνεις και φράσεις, όπως «απλά ένας φίλος», «απλά ένα ηλιοβασίλεμα» ή «απλά μια υπόσχεση».

Ταπεινότητα δε σημαίνει να έχεις μικρή ιδέα για τον εαυτό σου, αλλά να ασχολείσαι με αυτόν λιγότερο…!!!

 

«Ταπεινότητα δεν σημαίνει να έχεις μικρή ιδέα για τον εαυτό σου, αλλά να ασχολείσαι με τον εαυτό σου λιγότερο» – Σιντ Μπανκς

Υπό αυτή την έννοια, η ταπεινότητα ισοδυναμεί με την ανθρώπινη κατάσταση. Δεν έχει καμία σχέση με την υψηλή ή χαμηλή αυτοεκτίμηση, αλλά με την αναγνώριση του γεγονότος ότι είμαστε ένα από τα έξι δισεκατομμύρια κύματα στον ωκεανό της ζωής και ότι κανείς μας δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο σημαντικός από τους άλλους.

Χωρίς να χρειάζεται να κάνω οτιδήποτε γι΄αυτό, ο ήλιος ανατέλλει το πρωί και το βράδυ βγαίνουν τα άστρα. 

Προτού ακόμα σηκωθώ από το κρεβάτι, η Γη έχει εκτελέσει το ένα τρίτο της περιστροφής της γύρω από τον άξονά της και έξι δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν κάνει ό,τι καλύτερο μπορούν για να γίνουν πιο ευτυχισμένοι και να μετριάσουν τον πόνο τους.

Δώσε αξία σε κάθε λεπτό της ζωής σου…!!!

 

Μια διδακτική ιστορία του Χόρχε Μπουκάϊ από το βιβλίο “Ιστορίες να σκεφτείς” που θα σε κάνει να σκεφτείς, να δίνεις αξία σε κάθε λεπτό στη ζωή σου, να ζεις.

Μια μέρα, ένας ερευνητής διαισθάνθηκε ότι έπρεπε να πάει προς την πόλη του Καμίρ. Είχε μάθει να δίνει με­γάλη σημασία στα προαισθήματα του, που πήγαζαν από ένα μέρος δικό του μεν, άγνωστο δε.

Μετά από δύο μέρες πορείας στους σκονισμένους δρόμους, διέκρινε από μακριά το Καμίρ. Λίγο πριν φτά­σει στο χωριό, του τράβηξε την προσοχή ένας λόφος, δε­ξιά από το μονοπάτι. Ήταν σκεπασμένος από υπέροχη πρασινάδα και γεμάτος με δέντρα, πουλιά και μαγευτικά λουλούδια. Τον περιτριγύριζε κάτι σαν μικρός φράχτης φτιαγμένος από βαμμένο ξύλο.

Τους μεγαλύτερους τσακωμούς τους κάνεις με τη μάνα σου…!!!

 

Μανούλα, μητέρα, μαμά. Πάντα σε εκείνη ξεσπάς, πάντα σε εκείνη βγάζεις το θυμό που έχεις με άλλους - όχι πως κι αυτή δε σε φτάνει στα όριά σου άπειρες φορές

Αυτό όμως γίνεται γιατί πιο πολύ απ’ όλα τα μέλη της οικογένειας εκείνη αγαπάς περισσότερο, κι ας λες πως έχεις αδυναμία στον μπαμπά, άλλο αδυναμία κι άλλο αγάπη, να τα ξεκαθαρίσουμε αυτά.

Είναι αυτά τα μικρά που σε διαολίζουν σε εκείνη, αυτή η υπερπροστατευτικότητά της, είναι η μουρμούρα της για τα ασυμμάζευτα ρούχα που πετάς δεξιά κι αριστερά, πριν καν προλάβεις ν’ ανοίξεις το μάτι σου, της το έχεις πει άπειρες φορές : «βρε μαμάκα άσε με να φύγει η τσίμπλα απ’ τα μάτια μου πρώτα».

Είναι ο άνθρωπος που πάντα θα τσακώνεσαι όσο και να την αγαπάς, ακριβώς γι’ αυτόν το λόγο, επειδή είναι πιο κοντά σου απ’ όλους, γιατί ξέρει πως ο θυμός σου δε θα κρατήσει πάνω από ένα τέταρτο. 

Είναι ο άνθρωπος που σε καταλαβαίνει χωρίς να πεις τίποτα κι αυτό σε νευριάζει, να θέλεις να της κρυφτείς και να μην μπορείς, κρίμα δεν είναι;

Αν κάνεις το καλό, αυτό θα γυρίζει πάντα πίσω σε σένα…!!!

 

Στη ζωή τα πάντα κάνουν κύκλο. Ό,τι δώσεις σε κάποιον, αυτό θα πάρεις. Αυτό λέγεται και κάρμα. Αν κάνεις το καλό, τότε το καλό θα γυρίσει πίσω σε σένα. 

Αν κάνεις σε κάποιον κακό, τότε θα πρέπει να είσαι προετοιμασμένος να δεχτείς τις συνέπειες. Κι αυτό γιατί η ζωή μας είναι μία ανταλλαγή. Ανταλλαγή πράξεων και ενεργειών.

Πολλές φορές το να το λέμε κάτι είναι πιο δύσκολο από το να εφαρμόζουμε στην πράξη. 

Θα πρέπει να ξυπνάμε κάθε πρωί με αυτή τη σκέψη “αν κάνεις το καλό, αυτό θα γυρίζει πάντα πίσω σε σένα”, να ξεκινάμε τη μέρα μας θετικά. Να είμαστε γενναιόδωροι και να δίνουμε απλόχερα τη βοήθειά μας στους άλλους. 

Δε θέλω να με αγαπάς. Nα με σέβεσαι θέλω…!!!

 

Δεν θέλω να με αγαπάς, να με σέβεσαι θέλω…Γιατί στο όνομα της αγάπης έχουν διαπραχθεί τα στυγερότερα εγκλήματα, έχουν γκρεμιστεί τα πιο όμορφα όνειρα και αιμορραγούν αδιάκοπα οι πιο βαθιές πληγές.

Στον βωμό της έχουν θυσιαστεί οι μεγαλύτεροι έρωτες, έχουν αποθέσει τα σημάδια τους βαθιά χαρακωμένες ψυχές, έχουν γίνει οι αισχρότερες ιεροσυλίες και έχουν αθετηθεί χιλιάδες υποσχέσεις αιώνιας πίστης και αφοσίωσης…

Την ένιωσα την αγάπη… Αισθάνθηκα τους δυνατούς κτύπους της να τρυπάνε το στήθος μου και να ρημάζουν την ραγισμένη καρδιά μου. 

Την είδα να περιπλανάται αδιάκοπα στο κουρασμένο μου σώμα καταβάλλοντας το από τον πόνο, την συνάντησα να γυρνάει άσκοπα στο ταλαιπωρημένη μου οντότητα σπαράζοντας τα σωθικά μου..

Γιατί η πινακίδα του STOP είναι οκταγωνική;

 

Πολλές φορές καταγράφουμε κάτι ως αυτονόητο. Ε, δεν είναι! Για όλα υπάρχει μια εξήγηση…

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι πινακίδα του STOP, είναι διαχρονικά και σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, η πιο χαρακτηριστική σήμανση στο δρόμο.

Σε αντίθεση, μάλιστα με τις άλλες πινακίδες, που έχουν στρογγυλό, τριγωνικό ή παραλληλόγραμμο σχήμα, αυτή του STOP, ξεχωρίζει για το έντονο κόκκινο χρώμα της και κυρίως, για το ιδιαίτερο οκτάγωνο σχήμα της. 

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ το γιατί;

Η απάντηση είναι - αν όχι προφανής - απολύτως ξεκάθαρη. Η εν λόγω πινακίδα σχετίζεται, όσο καμία άλλη, με την οδική ασφάλεια και το μοναδικό οκτάγωνο σχήμα της, την «αποθηκεύει» άμεσα και για πάντα, στο «σκληρό δίσκο» του ανθρώπινου εγκεφάλου.

Αντιμετωπίστε ό,τι σας προκύπτει ως ευκαιρία να αλλάξετε προς το καλύτερο…!!!

 

Αντιμετωπίστε ο,τι σας προκύπτει ως ευκαιρία να αλλάξετε προς το καλύτερο

Στα ψυχιατρεία υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που αδυνατούν να αντιμετωπίσουν την αλλαγή και έχουν αναπτύξει τρόπους με τους οποίους προσπαθούν να αποδράσουν από αυτή.

Αλλά αν υπάρχει κάτι ακόμη πιο βέβαιο από το θάνατο, είναι η αναπόφευκτη φύση της αλλαγής. Κανείς δεν μπορεί να την αποφύγει. Έτσι πρέπει να μάθουμε να τη δεχόμαστε και να προσβλέπουμε σε αυτήν.

Εγκαταλείψτε ό,τι δεν σας ευχαριστεί, έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία

Αλλαγή σημαίνει ότι αλλάζετε τον τρόπο σκέψης σας. Σημαίνει επίσης ότι είστε πρόθυμοι να αποποιηθείτε τα πράγματα όπως έχουν τώρα, ώστε να γίνουν αλλιώς. Αυτό είναι κάτι που μόνο εσείς μπορείτε να κάνετε και κανείς άλλος.

Να ευχαριστείς τους «εχθρούς» σου…!!!

 

Να ευχαριστείς τους εχθρούς σου και όχι να τους μισείς. Είναι εκείνοι που σε οδήγησαν να γνωρίσεις τα όριά σου και να γίνεις καλύτερος, είναι εκείνοι που σε πείσμωσαν να μην εγκαταλείπεις τον αγώνα της ζωής ποτέ.

Να μη μισείς τους εχθρούς σου, να τους ευγνωμονείς. Είναι το μεγαλύτερο δώρο που σου έχει δώσει η ζωή. Είναι εκείνοι που μπορούν να σου δείξουν τι άνθρωπος θέλεις να γίνεις αλλά και τι άτομο δε θα ήθελες να είσαι. Είναι αυτοί που θα σε διδάξουν τα μεγαλύτερα μαθήματα για τη ζωή και τους ανθρώπους.

Καλοί είναι και αυτοί που μας αγαπούν, μας δίνουν χαρά και ωραίες στιγμές, αλλά όσοι μας ζημιώνουν είναι ανεκτίμητο σχολείο εμπειρίας, μαθημάτων και γνώσης.

Το ευ ζην εξαρτάται από το πώς αποκωδικοποιείς όσα συμβαίνουν…!!!

 

Το ευ ζην εξαρτάται από το πώς αποκωδικοποιείς όσα συμβαίνουν.

Για το ευ ζην του ανθρώπου το αποφασιστικό είναι το τι διαδραματίζεται μέσα του (ARTHUR SCHOPENHAUER)

Ο κόσμος στον οποίον ζει ο καθένας εξαρτάται, κατ’ αρχάς, από την αντίληψη που έχει περί αυτού, καθορίζεται, άρα, βάσει των διαφορών στα μυαλά των ανθρώπων: Ανάλογα μ’ αυτές τις διαφορές αποβαίνει ο κόσμος φτωχός, άνοστος και ρηχός ή πλούσιος, ενδιαφέρων και πλήρης νοημάτων.

Ενώ π.χ. κάποιος ζηλεύει έναν άλλον για τα ενδιαφέροντα πράγματα που του συνέβησαν στην ζωή του, θα έπρεπε να τον ζηλεύει μάλλον για το αντιληπτικό του χάρισμα, το οποίο και προσέδωσε σ’ εκείνα τα συμβάντα την σημασιολογική διάσταση που έχουν στην περιγραφή του...· 

Το Ταξίδι της Ψυχής~Μαθήματα και Εμπόδια…!!!

 

Τα πρώτα 49 έτη της ζωής του ανθρώπου είναι αφιερωμένα στο έργο της Γνώσης Σεαυτόν. Το διάστημα αυτό χωρίζεται σε υποδιαστήματα των 7 περίπου ετών, κατά τα οποία ο Ων περνάει στάδια εκμάθησης συγκεκριμένων πεδίων.

Τα πεδία αυτά ξεκινούν από την εξωτερική αντιληπτή πραγματικότητα και την ενσωμάτωση του φυσικού σώματος σε αυτή, προχωρούν στο συναισθηματικό πεδίο, έπειτα βουτάνε στο ψυχικό πεδίο και τέλος έρχεται το πνευματικό πεδίο να κλείσει την περίοδο «σπουδών».

Όλα τα προαναφερθέντα πεδία δουλεύονται ταυτόχρονα, σε άμεση εξάρτηση της γνωσιακής και αντιληπτικής ικανότητας του Όντος.

Τα μαθήματα, ή αλλιώς οι ευκαιρίες εκμάθησης, έρχονται συνεχώς.

Συχνά, μάλιστα, θεωρούμε ότι η «μοίρα» μας «χτυπά». Ανάλογα με τον συναισθηματικό πόνο, μπορεί να είναι κι έτσι – αν έτσι το θεωρήσουμε. Η «μοίρα» δεν είναι κάτι ανεξάρτητο από εμάς, εφόσον δεχτούμε τη θεώρηση της αιωνιότητας της ύπαρξης και της προσωρινότητας της εδώ εκδήλωσης.

Ταπεινότητα δε σημαίνει να έχεις μικρή ιδέα για τον εαυτό σου, αλλά να ασχολείσαι με αυτόν λιγότερο…!!!

 

«Ταπεινότητα δεν σημαίνει να έχεις μικρή ιδέα για τον εαυτό σου, αλλά να ασχολείσαι με τον εαυτό σου λιγότερο» – Σιντ Μπανκς

Υπό αυτή την έννοια, η ταπεινότητα ισοδυναμεί με την ανθρώπινη κατάσταση. Δεν έχει καμία σχέση με την υψηλή ή χαμηλή αυτοεκτίμηση, αλλά με την αναγνώριση του γεγονότος ότι είμαστε ένα από τα έξι δισεκατομμύρια κύματα στον ωκεανό της ζωής και ότι κανείς μας δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο σημαντικός από τους άλλους.

Χωρίς να χρειάζεται να κάνω οτιδήποτε γι΄αυτό, ο ήλιος ανατέλλει το πρωί και το βράδυ βγαίνουν τα άστρα. 

Προτού ακόμα σηκωθώ από το κρεβάτι, η Γη έχει εκτελέσει το ένα τρίτο της περιστροφής της γύρω από τον άξονά της και έξι δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν κάνει ό,τι καλύτερο μπορούν για να γίνουν πιο ευτυχισμένοι και να μετριάσουν τον πόνο τους.

Δώσε αξία σε κάθε λεπτό της ζωής σου…!!!

 

Μια διδακτική ιστορία του Χόρχε Μπουκάϊ από το βιβλίο “Ιστορίες να σκεφτείς” που θα σε κάνει να σκεφτείς, να δίνεις αξία σε κάθε λεπτό στη ζωή σου, να ζεις.

Μια μέρα, ένας ερευνητής διαισθάνθηκε ότι έπρεπε να πάει προς την πόλη του Καμίρ. Είχε μάθει να δίνει με­γάλη σημασία στα προαισθήματα του, που πήγαζαν από ένα μέρος δικό του μεν, άγνωστο δε.

Μετά από δύο μέρες πορείας στους σκονισμένους δρόμους, διέκρινε από μακριά το Καμίρ. Λίγο πριν φτά­σει στο χωριό, του τράβηξε την προσοχή ένας λόφος, δε­ξιά από το μονοπάτι. Ήταν σκεπασμένος από υπέροχη πρασινάδα και γεμάτος με δέντρα, πουλιά και μαγευτικά λουλούδια. Τον περιτριγύριζε κάτι σαν μικρός φράχτης φτιαγμένος από βαμμένο ξύλο.

Τους μεγαλύτερους τσακωμούς τους κάνεις με τη μάνα σου…!!!

 

Μανούλα, μητέρα, μαμά. Πάντα σε εκείνη ξεσπάς, πάντα σε εκείνη βγάζεις το θυμό που έχεις με άλλους - όχι πως κι αυτή δε σε φτάνει στα όριά σου άπειρες φορές

Αυτό όμως γίνεται γιατί πιο πολύ απ’ όλα τα μέλη της οικογένειας εκείνη αγαπάς περισσότερο, κι ας λες πως έχεις αδυναμία στον μπαμπά, άλλο αδυναμία κι άλλο αγάπη, να τα ξεκαθαρίσουμε αυτά.

Είναι αυτά τα μικρά που σε διαολίζουν σε εκείνη, αυτή η υπερπροστατευτικότητά της, είναι η μουρμούρα της για τα ασυμμάζευτα ρούχα που πετάς δεξιά κι αριστερά, πριν καν προλάβεις ν’ ανοίξεις το μάτι σου, της το έχεις πει άπειρες φορές : «βρε μαμάκα άσε με να φύγει η τσίμπλα απ’ τα μάτια μου πρώτα».

Αν κάνεις το καλό, αυτό θα γυρίζει πάντα πίσω σε σένα…!!!

 

Στη ζωή τα πάντα κάνουν κύκλο. Ό,τι δώσεις σε κάποιον, αυτό θα πάρεις. Αυτό λέγεται και κάρμα. Αν κάνεις το καλό, τότε το καλό θα γυρίσει πίσω σε σένα. 

Αν κάνεις σε κάποιον κακό, τότε θα πρέπει να είσαι προετοιμασμένος να δεχτείς τις συνέπειες. Κι αυτό γιατί η ζωή μας είναι μία ανταλλαγή. Ανταλλαγή πράξεων και ενεργειών.

Πολλές φορές το να το λέμε κάτι είναι πιο δύσκολο από το να εφαρμόζουμε στην πράξη. 

Θα πρέπει να ξυπνάμε κάθε πρωί με αυτή τη σκέψη “αν κάνεις το καλό, αυτό θα γυρίζει πάντα πίσω σε σένα”, να ξεκινάμε τη μέρα μας θετικά. Να είμαστε γενναιόδωροι και να δίνουμε απλόχερα τη βοήθειά μας στους άλλους. 

Δε θέλω να με αγαπάς. Nα με σέβεσαι θέλω…!!!

 

Δεν θέλω να με αγαπάς, να με σέβεσαι θέλω…Γιατί στο όνομα της αγάπης έχουν διαπραχθεί τα στυγερότερα εγκλήματα, έχουν γκρεμιστεί τα πιο όμορφα όνειρα και αιμορραγούν αδιάκοπα οι πιο βαθιές πληγές.

Στον βωμό της έχουν θυσιαστεί οι μεγαλύτεροι έρωτες, έχουν αποθέσει τα σημάδια τους βαθιά χαρακωμένες ψυχές, έχουν γίνει οι αισχρότερες ιεροσυλίες και έχουν αθετηθεί χιλιάδες υποσχέσεις αιώνιας πίστης και αφοσίωσης…

Την ένιωσα την αγάπη… Αισθάνθηκα τους δυνατούς κτύπους της να τρυπάνε το στήθος μου και να ρημάζουν την ραγισμένη καρδιά μου. 

Την είδα να περιπλανάται αδιάκοπα στο κουρασμένο μου σώμα καταβάλλοντας το από τον πόνο, την συνάντησα να γυρνάει άσκοπα στο ταλαιπωρημένη μου οντότητα σπαράζοντας τα σωθικά μου..

Γιατί η πινακίδα του STOP είναι οκταγωνική;

 

Πολλές φορές καταγράφουμε κάτι ως αυτονόητο. Ε, δεν είναι! Για όλα υπάρχει μια εξήγηση…

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι πινακίδα του STOP, είναι διαχρονικά και σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, η πιο χαρακτηριστική σήμανση στο δρόμο.

Σε αντίθεση, μάλιστα με τις άλλες πινακίδες, που έχουν στρογγυλό, τριγωνικό ή παραλληλόγραμμο σχήμα, αυτή του STOP, ξεχωρίζει για το έντονο κόκκινο χρώμα της και κυρίως, για το ιδιαίτερο οκτάγωνο σχήμα της. 

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ το γιατί;

Η απάντηση είναι - αν όχι προφανής - απολύτως ξεκάθαρη. Η εν λόγω πινακίδα σχετίζεται, όσο καμία άλλη, με την οδική ασφάλεια και το μοναδικό οκτάγωνο σχήμα της, την «αποθηκεύει» άμεσα και για πάντα, στο «σκληρό δίσκο» του ανθρώπινου εγκεφάλου.

Αντιμετωπίστε ό,τι σας προκύπτει ως ευκαιρία να αλλάξετε προς το καλύτερο…!!!

 

Αντιμετωπίστε ο,τι σας προκύπτει ως ευκαιρία να αλλάξετε προς το καλύτερο

Στα ψυχιατρεία υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που αδυνατούν να αντιμετωπίσουν την αλλαγή και έχουν αναπτύξει τρόπους με τους οποίους προσπαθούν να αποδράσουν από αυτή.

Αλλά αν υπάρχει κάτι ακόμη πιο βέβαιο από το θάνατο, είναι η αναπόφευκτη φύση της αλλαγής. Κανείς δεν μπορεί να την αποφύγει. Έτσι πρέπει να μάθουμε να τη δεχόμαστε και να προσβλέπουμε σε αυτήν.

Εγκαταλείψτε ό,τι δεν σας ευχαριστεί, έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία

Αλλαγή σημαίνει ότι αλλάζετε τον τρόπο σκέψης σας. Σημαίνει επίσης ότι είστε πρόθυμοι να αποποιηθείτε τα πράγματα όπως έχουν τώρα, ώστε να γίνουν αλλιώς. Αυτό είναι κάτι που μόνο εσείς μπορείτε να κάνετε και κανείς άλλος.

Να ευχαριστείς τους «εχθρούς» σου…!!!

 

Να ευχαριστείς τους εχθρούς σου και όχι να τους μισείς. Είναι εκείνοι που σε οδήγησαν να γνωρίσεις τα όριά σου και να γίνεις καλύτερος, είναι εκείνοι που σε πείσμωσαν να μην εγκαταλείπεις τον αγώνα της ζωής ποτέ.

Να μη μισείς τους εχθρούς σου, να τους ευγνωμονείς. Είναι το μεγαλύτερο δώρο που σου έχει δώσει η ζωή. Είναι εκείνοι που μπορούν να σου δείξουν τι άνθρωπος θέλεις να γίνεις αλλά και τι άτομο δε θα ήθελες να είσαι. Είναι αυτοί που θα σε διδάξουν τα μεγαλύτερα μαθήματα για τη ζωή και τους ανθρώπους.

Καλοί είναι και αυτοί που μας αγαπούν, μας δίνουν χαρά και ωραίες στιγμές, αλλά όσοι μας ζημιώνουν είναι ανεκτίμητο σχολείο εμπειρίας, μαθημάτων και γνώσης.

Όσο δυσκολότερο το εμπόδιο, τόσο μεγαλύτερη η δυνατότητα εξέλιξής σου

Να ευχαριστείς τους εχθρούς σου.

Το ευ ζην εξαρτάται από το πώς αποκωδικοποιείς όσα συμβαίνουν…!!!

 

Το ευ ζην εξαρτάται από το πώς αποκωδικοποιείς όσα συμβαίνουν.

Για το ευ ζην του ανθρώπου το αποφασιστικό είναι το τι διαδραματίζεται μέσα του (ARTHUR SCHOPENHAUER)

Ο κόσμος στον οποίον ζει ο καθένας εξαρτάται, κατ’ αρχάς, από την αντίληψη που έχει περί αυτού, καθορίζεται, άρα, βάσει των διαφορών στα μυαλά των ανθρώπων: Ανάλογα μ’ αυτές τις διαφορές αποβαίνει ο κόσμος φτωχός, άνοστος και ρηχός ή πλούσιος, ενδιαφέρων και πλήρης νοημάτων.

Ενώ π.χ. κάποιος ζηλεύει έναν άλλον για τα ενδιαφέροντα πράγματα που του συνέβησαν στην ζωή του, θα έπρεπε να τον ζηλεύει μάλλον για το αντιληπτικό του χάρισμα, το οποίο και προσέδωσε σ’ εκείνα τα συμβάντα την σημασιολογική διάσταση που έχουν στην περιγραφή του...· 

Το Ταξίδι της Ψυχής~Μαθήματα και Εμπόδια…!!!

 

Τα πρώτα 49 έτη της ζωής του ανθρώπου είναι αφιερωμένα στο έργο της Γνώσης Σεαυτόν. Το διάστημα αυτό χωρίζεται σε υποδιαστήματα των 7 περίπου ετών, κατά τα οποία ο Ων περνάει στάδια εκμάθησης συγκεκριμένων πεδίων.

Τα πεδία αυτά ξεκινούν από την εξωτερική αντιληπτή πραγματικότητα και την ενσωμάτωση του φυσικού σώματος σε αυτή, προχωρούν στο συναισθηματικό πεδίο, έπειτα βουτάνε στο ψυχικό πεδίο και τέλος έρχεται το πνευματικό πεδίο να κλείσει την περίοδο «σπουδών».

Όλα τα προαναφερθέντα πεδία δουλεύονται ταυτόχρονα, σε άμεση εξάρτηση της γνωσιακής και αντιληπτικής ικανότητας του Όντος.

Να αντιμετωπίζεις τα πάντα με Χαμόγελο…!!!

 

Φέρε για λίγο στο νου σου έναν πυγμάχο. Μπαίνει στο ρινγκ, έτοιμος για τον μεγαλύτερο αγώνα της ζωής του απέναντι σε έναν πολύ δυνατό αντίπαλο. Το κοινό στις εξέδρες όμως είναι εναντίον του. Τον γιουχάρουν, τον προσβάλλουν, του φωνάζουν.

Αυτός δεν τα χάνει. Και απαντάει με το μεγαλύτερο όπλο: ένα χαμόγελο.

Δεν αφήνει το μίσος, τις φωνές, τις δυσκολίες να τον καταβάλλουν ή να του μειώσουν την αυτοπεποίθηση. 

Δεν αφήνει να τον γεμίσουν θυμό. Ο θυμός θα τον έκανε να φέρεται σπασμωδικά και χωρίς λογική.

Όχι, αυτός απαντάει με χαμόγελο, ανάλαφρη διάθεση και πλάνο. Δεν παρασύρεται στο αρνητικό. Φτιάχνει το δικό του παιχνίδι.

Η σημασία της αγάπης στο μονοπάτι της εξέλιξης…!!!

 

Σ’ αγαπώ!

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ πόση δύναμη έχει η λέξη αγάπη; Ακόμα περισσότερη, όταν την μοιράζεσαι και το εννοείς. Ένα συναίσθημα που δονεί όλο σου το σώμα, το κάνει να τρέμει σαν σεισμός, που δεν έχει όμως κάτι να γκρεμίσει ή να σε φοβίσει, μόνο να δώσει. 

Να δώσει και να πάρει. Η τέλεια ανταλλαγή. Για αυτό οι άνθρωποι αναζητάμε την αγάπη. Αναζητάμε λίγες στιγμές γαλήνης, ηρεμίας, ευτυχίας.

Σε κάποιους κρατάει περισσότερο και σε κάποιους άλλους μια ολόκληρη ζωή. Η αγάπη όμως δεν είναι μόνο μια λέξη ή ένα συναίσθημα. Είναι και ένας τρόπος ζωής. Το να αισθάνεσαι αγάπη κάθε ημέρα για ό,τι έχεις ή για ό,τι η ζωή απλόχερα σου δίνει ονομάζεται ευγνωμοσύνη. 

Κάποτε μπορεί να είχαμε ασπρόμαυρες φωτογραφίες, αλλά είχαμε πολύχρωμες αναμνήσεις…!!!

 

Ένα παιδί ρώτησε τον παππού του:

“Παππού, πώς έζησες στο παρελθόν χωρίς τεχνολογία, χωρίς υπολογιστές, χωρίς drones, χωρίς internet, χωρίς τηλεόραση, χωρίς κλιματιστικό, χωρίς αυτοκίνητο, χωρίς κινητό;”

Ο παππούς απάντησε:

“Όχι όπως ζει η γενιά σας σήμερα . . . . χωρίς προσευχές, χωρίς συμπόνια, χωρίς σεβασμό, χωρίς πραγματική εκπαίδευση. Δεν υπάρχει ανθρώπινη καλοσύνη, δεν υπάρχει ντροπή, δεν υπάρχει σεμνότητα, δεν υπάρχει ειλικρίνεια.

Εμείς, οι άνθρωποι που γεννηθήκαμε μεταξύ των ετών 1930-1980, ήμασταν οι ευλογημένοι. Οι ζωές μας είναι μια ζωντανή απόδειξη”.

Ενώ παίζαμε και κάναμε ποδήλατο, δεν είχαμε φορέσει ποτέ κράνος.

Δεν χρειάζεται να μιλάς πολύ…!!!

 

Δεν χρειάζεται να μιλάς πολύ. Αρκετά φλυαρεί το μυαλό σου. Να προσέχεις τι σου λέει, μπορεί να σε παραπλανήσει.

Και να μην αναλώνεσαι. Δεν έχεις να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν, ούτε να τους αλλάξεις γνώμη. Πόσο μάλλον να σε αγαπήσουν γι’ αυτό που είσαι και όχι γι’ αυτό που θα ήθελαν. Δεν είναι ο ρόλος σου να τους πείσεις.

Άνοιξε την πύλη της διαίσθησής σου και δες! Ό,τι δεν σε κάνει να νιώθεις καλά, δεν υπάρχει και λόγος να βρίσκεται στην πραγματικότητά σου. Ό,τι δεν αγγίζει και τις έξι αισθήσεις σου (ναι, έξι), θα σε ρουφήξει.. απομακρύνσου.

Και να μην φοβάσαι, η μοναχικότητα είναι προτιμότερη από την ανούσια παρέα ανθρώπων που δεν σας συνδέει τίποτα – ή σχεδόν τίποτα.

Αυτοί που έχουν πληγωθεί ξέρουν πώς να επιβιώνουν…!!!

 

Όταν κάποιος έχει πληγωθεί στο παρελθόν, ξέρει πολύ καλά πώς να επιβιώνει. Το δέρμα του είναι καλυμμένο με σημάδια και πληγές και η καρδιά του προστατεύεται από σκουριασμένη αλλά ανθεκτική πανοπλία. Δεν δέχεται πλέον τα ψέματα ή τον εγωισμό. 

Αυτοί οι επιζώντες ξέρουν πώς να προστατεύσουν τον εαυτό τους από βλαβερά λόγια. Φροντίζουν για τον εαυτό τους ακόμα και στις πιο περίπλοκες καταστάσεις.

Αυτού του τύπου ζωτικότητας και ευεξίας μπορούν να παραχθούν από διάφορους παράγοντες. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για τραυματικές εμπειρίες. Ωστόσο, στην εποχή μας υπάρχει μια διάσταση που επεκτείνεται σαν αμείλικτος ιός: ο συναισθηματικός πόνος. 

Η ζωή πληγώνει και το κάνει με διάφορους τρόπους. Στην πραγματικότητα, κάποιες φορές δεν χρειάζεται να λάβεις ένα άμεσο χτύπημα για να βιώσεις μια βαθιά πληγή. Μια πληγή που κανείς δεν μπορεί να δει, δε σημαίνει ότι δεν πονάει.

Δεν έχω άλλο χρόνο να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους…!!!

 

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ό,τι έχω ζήσει μέχρι τώρα… Έχω περισσότερο παρελθόν από ό,τι μέλλον.

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που του έδωσαν ένα γεμάτο μπολ με κεράσια: τα πρώτα τα καταβρόχθισε με λαιμαργία, αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγα, άρχισε να τα γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Δεν έχω πια χρόνο να ασχοληθώ με τις μετριότητες.

Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.

Ψυχική υγεία, το κλειδί για καλύτερη ζωή: αν δεν είσαι καλά μέσα σου τίποτα δεν είναι όπως το θέλεις…!!!

 

8 επιστημονικά στοιχεία για το πόσο σημαντικό είναι να φροντίζουμε σώμα, ψυχή και πνεύμα

Μπορεί όταν έχουμε πυρετό να θεωρούμε αυτονόητο ότι θα πάρουμε αντιπυρετικό και πως αν πονάει η μέση μας αργά ή γρήγορα θα επισκεφθούμε έναν ορθοπεδικό, αλλά γιατί όταν πονάει η ψυχή μας διστάζουμε τόσο να διερευνήσουμε τις αιτίες και να αναζητήσουμε λύσεις;

Όλοι οι ειδικοί στο θέμα της ψυχικής υγείας συμφωνούν πως είναι αδύνατο να ζήσουμε καλά αν δεν είμαστε υγιείς τόσο σε σωματικό όσο και ψυχικό/συναισθηματικό επίπεδο.

Διάβασε 8 πρόσφατα αποκαλυπτικά στοιχεία των επιστημόνων που θα σε πείσουν ότι η ισορροπία του νου και των συναισθημάτων μας είναι εξίσου σημαντική με τη σωματική:

Η εκπλήρωση των επιθυμιών – D.Chopra…!!!

 

Υπάρχει ένας ακριβής μηχανισμός, μέσω του οποίου μπορούν να εκδηλωθούν όλες οι επιθυμίες.

Είναι τέσσερα βήματα και έχουν ως εξής:

Πρώτο βήμα :

Γλιστράτε στο κενό ανάμεσα των σκέψεών σας. Το κενό αυτό είναι το παράθυρο, ο διάδρομος, ο μετασχηματιστικός στρόβιλος μέσω του οποίου η προσωπική ψυχή επικοινωνεί με την κοσμική ψυχή.

Δεύτερο βήμα:

Θέτετε τη σαφή πρόθεση ενός ξεκάθαρου στόχου μέσα στο κενό.

Τρίτο βήμα:

Εγκαταλείπετε την προσκόλλησή σας στο αποτέλεσμα, επειδή το κυνήγι του αποτελέσματος ή η προσκόλληση σ’ αυτό συνεπάγεται και την έξοδο από το κενό.

6 τρόποι για να συνεχίζεις την προσπάθεια όταν είσαι έτοιμος να τα παρατήσεις…!!!

 

Σε οποιαδήποτε κατάσταση και να βρισκόμαστε, υπάρχουν φορές που νιώθουμε πως τα πάντα είναι δύσκολα και θέλουμε να σταματήσουμε την προσπάθεια. Όλοι έχουν το ίδιο πρόβλημα, ανεξάρτητα των συνθηκών.

Όταν αισθάνεσαι πως η προσπάθεια δεν αποδίδει όσο θα ήθελες ή πως τα πράγματα είναι πιο δύσκολα απ’ ότι περίμενες, τότε μπορείς να ακολουθήσεις τις παρακάτω 6 αποτελεσματικές τεχνικές.

1. Σκέψου και Πάλι τον Σκοπό σου

Γιατί επέλεξες από την αρχή τον στόχο σου; Ποιο είναι το όνειρο σου; Τι θα ήθελες πραγματικά να καταφέρεις με την προσπάθεια σου;

Θυμήσου, τα κίνητρα πίσω από τους στόχους σου θα είναι η δύναμη που σε καθοδηγεί. Είναι η δύναμη που θα σε κρατάει στην σωστή κατεύθυνση και θα σου δίνει κουράγιο να συνεχίσεις.

Πέντε τρόποι για να αλλάξεις τη τύχη στη ζωή σου…!!!

 

Θα ξέρεις βέβαια ότι και στην αστρολογία ισχύει το «συν Αθηνά και χείρα κίνει» και ότι, όση τύχη ή και ατυχία σου φέρνουν οι πλανήτες με τις όψεις και τις διελεύσεις τους, θα πρέπει κι εσύ να συμμετέχεις ενεργά για να εκδηλωθεί μια ευνοϊκή τροπή των πραγμάτων στη ζωή σου.

Με άλλα λόγια, την τύχη μας τη φτιάχνουμε εμείς οι ίδιοι.

Μπορεί για παράδειγμα να έχεις την αίσθηση ότι κάτι σε κρατά και δεν σε αφήνει να προχωρήσεις όπως θα ήθελες στη ζωή. Ίσως δυσκολεύεσαι να βρεις δουλειά, να ανακαλύψεις ποιο είναι εκείνο που σε παθιάζει να κάνεις, να μην μπορείς να βγάλεις χρήματα ή να τα κρατήσεις.

Ή ενδεχομένως να έχεις ζητήματα με τις σχέσεις σου. Ή να περιμένεις ακόμα τον μεγάλο έρωτα που δεν εννοεί να εμφανιστεί. Όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, εύκολα ρίχνουμε το φταίξιμο στους άλλους. 

Ίρβιν Γιάλομ : Κάθε άνθρωπος πρέπει να επιλέγει πόση αλήθεια μπορεί να αντέξει…!!!

 

25 σύντομα αποσπάσματα από τα βιβλία του Ίρβιν Γιάλομ που αξίζει να διαβάσεις..

«Κάθε άνθρωπος πρέπει να επιλέγει πόση αλήθεια μπορεί να αντέξει»

― Irvin D. Yalom

«Η απελπισία είναι το τίμημα που πληρώνει κανείς για να φτάσει στην αυτογνωσία. Κοιτάξτε βαθιά στη ζωή σας και θα διαπιστώσετε ότι η απελπισία βρίσκεται παντού»

– Irvin D. Yalom

«Μόνο ένας πληγωμένος θεραπευτής μπορεί πραγματικά να θεραπεύσει»

― Irvin D. Yalom

«Μια μέρα, σύντομα, ίσως σε σαράντα χρόνια, δεν θα ζει κανείς από αυτούς που με έχουν γνωρίσει. Τότε θα είμαι πράγματι νεκρός – όταν δηλαδή δεν θα υπάρχω πια στη μνήμη κανενός. Σκέφτηκα ότι κάποιος, που είναι πολύ ηλικιωμένος είναι το τελευταίο ζωντανό πλάσμα πάνω στη γη που έχει γνωρίσει κάποιο άλλο άτομο ή κάποιo πλήθος ατόμων προσωπικά και που τώρα έχουν φύγει από ζωή. Όταν το άτομο αυτό πεθάνει, πεθαίνει μαζί του και το πλήθος αυτών, εξαφανίζεται από τη ζωντανή μνήμη. Αναρωτιέμαι, για μένα ποιος θα είναι αυτός ο άνθρωπος, τίνος ο θάνατος θα με κάνει να πεθάνω πραγματικά;»

Οι σκέψεις σου έχουν τη δύναμη να δημιουργήσουν τη πραγματικότητά σου. Να τις προσέχεις…!!!

 

Τα λόγια σου, τα όνειρά σου και οι σκέψεις σου έχουν τη δύναμη να δημιουργήσουν καινούριες συνθήκες στη ζωή σου. Αυτά που λες μπορείς και να τα προκαλέσεις.

Αν λες διαρκώς ότι δεν αντέχεις τη δουλειά σου, μπορεί να τη χάσεις.

Αν λες διαρκώς ότι δεν αντέχεις το σώμα σου, το σώμα σου θα αρρωστήσει.

Αν λες διαρκώς ότι δεν αντέχεις το αυτοκίνητό σου, θα στο κλέψουν ή θα χαλάσει.

Αν λες διαρκώς ότι δεν μπορείς να εμπιστευτείς έναν άντρα ή μία γυναίκα, πάντα θα βρίσκεις κάποιον στη ζωή σου να σε πληγώνει και να σε προδίδει.

Όσοι μας πληγώνουν δεν μας αξίζουν…!!!

 

Οι δύσκολες καταστάσεις δεν λύνονται με ευχολόγια.

Αναρωτιέμαι μερικές φορές: Γιατί αφήνουμε τους άλλους να μας πληγώνουν; Γιατί τους επιτρέπουμε να μας αλλάξουν και να μας απομακρύνουν από τον πραγματικό μας εαυτό; 

Έναν εαυτό ελεύθερο και ανεξάρτητο που του αξίζει να είναι ευτυχισμένος;

Κι αν συμφωνούμε ότι κάτι τέτοιο δεν θα έπρεπε να γίνεται, δεν θα έπρεπε να το επιτρέπουμε, τότε τι μπορούμε να κάνουμε ώστε να το αποτρέψουμε; 

Τι χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε ώστε να σταματήσουμε την προσωπική απαξίωση και την αλλοτρίωση μας, ώστε να ξαναγυρίσουμε στις βασικές μας τις δομές και τις αξίες;

Να είσαι «Άνθρωπος» και όχι ανθρωπάκος…!!!

 

«Άκου Ανθρωπάκο», ένα βιβλίο σταθμός γεμάτο με μηνύματα, μαθήματα και πολύ στοχαστική διάθεση.

Ο Βίλχελμ Ράιχ παραμένει επίκαιρος! Το «άκου Ανθρωπάκο», παρόλο που γράφτηκε το 1946, περιγράφει κατατοπιστικά και εύστοχα την αδυναμία του ατόμου να απαλλαχθεί από τη μνησικακία, τα στερεότυπα, τον πατερναλισμό. 

Βάσει αυτού του βιβλίου θέλω να σημειώσω κάποια θέματα, μιας και όλοι είμαστε «ανθρωπάκια» και οφείλουμε στον εαυτό μας να γίνουμε «Άνθρωποι»!

Οτιδήποτε στραβό και αν συμβαίνει, θα περάσει. Πάντα περνάει…!!!

 

Tι είναι η ευτυχία;

Βασικά στιγμές – αν δεχτούμε ότι δεν είσαι χρηματιστής από το Μανχάταν, εμβαπτισμένος στο αμερικάνικο όνειρο από τη στιγμή που γεννήθηκες. 

Στιγμές σαν αυτές που ξυπνάς χαρούμενος επειδή είναι Σάββατο ή επειδή έχεις ωραία σχέδια για σήμερα, ή και τα δύο, που συνειδητοποιείς ότι σε αγαπάνε, που κουλουριάζεσαι στον καναπέ για να διαβάσεις βιβλία ένα βροχερό απόγευμα με αχνιστό καφέ δίπλα σου. Τέτοια μικρά και καθημερινά, τέλος πάντων.

Το να είσαι ευτυχισμένος, όμως, γενικότερα, το να απαντάς αμέσως «ναι» στην ερώτηση «είσαι ευτυχισμένος;» είναι λίγο πιο περίπλοκο – και λίγο πιο δύσκολο. 

Ιδού τριάντα διαφορετικοί τρόποι να το πετύχετε, και να το κάνετε να διαρκέσει.

1. Συμβιβαστείτε με το γεγονός ότι η ζωή δεν είναι, και δεν θα γίνει ποτέ, τέλεια. Ένας σοφός είπε κάποτε πως το μυστικό δεν είναι να έχεις όλα αυτά που θέλεις, αλλά να θέλεις όλα αυτά που έχεις.

Όλα αλλάζουν όταν εκπέμπεις την δική σου συχνότητα, παρά όταν απορροφάς αυτές που υπάρχουν γύρω σου…!!!!

 

«Όλα αλλάζουν όταν αρχίζεις να εκπέμπεις την δική σου συχνότητα, παρά όταν απορροφάς αυτές που υπάρχουν γύρω σου, όταν αρχίζεις να αποτυπώνεις την πρόθεση σου στο σύμπαν παρά να λαμβάνεις ένα αποτύπωμα από την ύπαρξη». Μπάρμπαρα Μαρσίνιακ

Πιθανότατα σας είναι προφανές μέχρι τώρα πως η αντίληψη διαμορφώνει την πραγματικότητα. Κάθε άτομο που συναντάτε (συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού σας) βρίσκεται σε μια διάσταση συνείδησης που διαμορφώνει την πραγματικότητα του με τις βαθύτερες πεποιθήσεις του γι αυτήν.

Ο εξωτερικός κόσμος, είναι απλώς το σύμπαν που λέει, «ναι, έχεις δίκιο» σε ό, τι πιστεύετε γι αυτό, και εκδηλώνεται με φυσική μορφή.

Ποτέ η αλλαγή δεν είναι εύκολη…!!!!

 

“Οι άνθρωποι έχουν φτιάξει ένα σχιζοφρενικό τρόπο ζωής, ζουν μέσα στα ψέματα, ζουν μέσα στην σκλαβιά. Σκλαβιά πολλών ειδών, γιατί η κάθε μια σκλαβιά σε ελευθερώνει από κάποια ευθύνη. Ο άνθρωπος που θέλει πραγματικά να είναι ελεύθερος πρέπει να αποδεχθεί τεράστιες ευθύνες.

Δεν μπορεί να πετάξει τις δικές του ευθύνες πάνω σε κάποιον άλλον. Ότι κι αν κάνει, όπου κι αν είναι, είναι υπεύθυνος…” – Osho

Μην περιμένεις από κανέναν να κάνει κάτι για σένα και να αναλάβει την ευθύνη του εαυτού σου. Δεν μπορεί. Κανένας δεν μπορεί να το κάνει. Ούτε το Σύμπαν, γιατί ανταποκρίνεται στις δικές σου επιθυμίες, στις δικές σου σκέψεις.

Κι αν έχεις πιστέψει ότι γι΄αυτό το λόγο έχουν έρθει οι θεραπευτές στη γη απλά σου λέω ότι ξεγελάστηκες. Κανείς θεραπευτής δεν μπορεί να κάνει τίποτα για σένα αν δεν αποφασίσεις να κάνεις κάτι εσύ για τον εαυτό σου…