Λόγω
της φύσης της εργασίας μου, έρχομαι σε επαφή με ανθρώπους κάθε ηλικίας.
Όταν συζητώ με τους ηλικιωμένους, συχνά ακούω να λένε πόσο καλύτερα
ήταν τα παλιά τα χρόνια. Πόσο αθώα ήταν τα πράγματα, ότι δεν υπήρχε
κίνδυνος, κανείς δεν πείραζε κανέναν.
Περπατούσες άνετα στο δρόμο, άφηνες τις πόρτες ανοιχτές ή ξεκλείδωτες το βράδυ. Ποιος να σε κλέψει;
Όλοι ήταν καλοί άνθρωποι, έλεγες την καλημέρα σου, χαμογελούσε ο ένας
στον άλλον. Σήμερα φοβόμαστε μέχρι να μιλήσουμε στο γείτονα μας.
Τα
ακούω αυτά λοιπόν και αναρωτιέμαι, πότε ήταν αυτό το «παλιά»; Πότε και
ποιοι άφηναν τις πόρτες τους ξεκλείδωτες; Εγώ που βρίσκομαι τις
τελευταίες τέσσερις δεκαετίες και οι γνώσεις μου, λένε άλλα;
.jpg)

.jpg)

.jpg)







.jpg)



.jpg)






.jpg)


.jpg)




















