Ξέρεις , ξεχνούν οι άνθρωποι τελικά τι έκανες κάποτε για αυτούς. Είναι αχάριστα όντα και αυτό με πικραίνει αφάνταστα.
Πάντοτε
πίστευα στην καλοσύνη και στην αθωότητα που τους διακρίνει.
Ονειρευόμουν την ανιδιοτελή τους αγάπη , οραματιζόμουν την θετική τους
πλευρά.
Με πληγώνει που ξεχνούν τόσο γρήγορα.
Έρχεται η στιγμή που δε θυμούνται τι τους έδωσες, τις ατελείωτες μέρες
και τα βράδια σου που έτρεχες ξωπίσω τους, τον αμέτρητο χρόνο σου που
τους διέθετες.
Αδιαφορούν αν εσύ κάποτε παραγκώνιζες τα δικά σου θέλω,
τότε που έβαζες πάνω από όλα την ύπαρξη τους, που προβληματιζόσουν για
εκείνους μονάχα .Και δεν το έκανες για να αποδείξεις τίποτα.
.jpg)





.jpg)




.jpg)




.jpg)

.jpg)

.jpg)
.jpg)







.jpg)

.jpg)


.jpg)


.jpg)

.jpg)



.jpg)


