![]()
Δεν υπάρχει άνθρωπος σ’ αυτό το σύμπαν που να θεωρεί φυσιολογική προς το πρόσωπό του μια συμπεριφορά που να τον προσβάλλει, που να υποτιμά τη νοημοσύνη του, που να είναι σκάρτη και βουτηγμένη μέσα στο ψέμα.
Τα πράγματα στις σχέσεις μας θα μπορούσαν να είναι πολύ απλά, εάν εφαρμόζαμε στους άλλους τις συμπεριφορές που αξιώνουμε για μας τους ίδιους. Εάν αναγνωρίζαμε και στους άλλους το ίδιο δικαίωμα στην αλήθεια που αναγνωρίζουμε στον εαυτό μας.
![]()
Όπως και οι περισσότεροι νέοι ενήλικες, έχω κι εγώ περάσει διαστήματα που μου άρεσε να είμαι μόνη μου και διαστήματα που φερόμουν ανόητα. Υπήρξαν στιγμές που ήμουν τρελά ερωτευμένη και άλλες που απλώς έχανα τον έλεγχο. Ως άτομο εξαρτώμενο από τον σύντροφό του, είμαι ο τύπος της γυναίκας που παραμένει σε μια σχέση ακόμα και μετά το τέλος της.
Δεν είναι πάντα εύκολο να τερματίσουμε μια νοσηρή σχέση. Είναι απαραίτητο να εμπιστευόμαστε τη διαίσθησή μας που μας λέει ότι το να μείνουμε μόνοι θα μας οδηγήσει σε ηρεμία, ευτυχία και αγάπη προς τον εαυτό μας. Κατά καιρούς, η αυτοπεποίθησή μου αμφιταλαντευόταν. Εγώ όμως πάντα ήξερα κατά βάθος ότι αν από την πλευρά μου ήμουν εντάξει, θα μπορούσα τελικά να συναντήσω τον μεγάλο έρωτα. Εξάλλου, πρέπει να είσαι συναισθηματικά έξυπνος για να βρεις κάποιον.

Είναι σαφές πως το να χωρίσεις κάποιον δεν είναι ποτέ εύκολη υπόθεση, αλλά δυστυχώς είναι αναγκαίο κακό. Έχει διαπιστωθεί πως οι άντρες χρησιμοποιούν 5 κυρίως τεχνικές χωρισμού. Παρακάτω αναφέρονται αυτοί οι 5 τρόποι με σειρά δυσκολίας, από τον πιο εύκολο στον πιο δύσκολο, καθώς και ο λόγος για τον οποίο ένας άντρας επιλέγει μία συγκεκριμένη μέθοδο για να χωρίσει μία γυναίκα. Ίσως μπορέσετε να λύσετε κάποιες απορίες σας για χωρισμούς που έχετε στο ενεργητικό σας.

Σε αρκετές σχέσεις υπάρχει αυτή η στιγμή όπου η αγάπη χάνεται και ένας ή ακόμα και οι δύο ψάχνουν τρόπους διαφυγής.
Στην πλειοψηφία οι γυναίκες είναι εκείνες οι οποίες παλεύουν για να κρατήσουν μια σχέση και κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους γι’αυτό. Αλλά υπάρχει και ένα κρίσιμο σημείο όπου η σχέση έχει φτάσει σε τέλμα και δεν υπάρχει τρόπος να ξανακολλήσει το γυαλί.

Καλή υγεία, οικονομική ασφάλεια, έρωτας. Ενα χαμόγελο, ένα φιλί, μια αγκαλιά. Ενα ωραίο τραγούδι, μια βόλτα στη θάλασσα, ένα ξέφρενο πάρτι, μια αγκαλιά με τον σκύλο σου. Μια επιτυχία, μια νίκη, μια κατάκτηση. Καθένας από εμάς έχει έναν εντελώς διαφορετικό ορισμό για το τι τελικά είναι ευτυχία.
Η ευτυχία είναι απόφαση. Αν δεν πάρεις την απόφαση ότι «εδώ και τώρα» είσαι ευτυχισμένη με αυτά που ήδη έχεις, θα αργήσεις να την γευτείς γιατί πάντα θα την περιμένεις. Ευτυχία είναι μια στιγμή που την φτιάχνεις εσύ.
εμάτη μέρα η σημερινή και επιτέλους ήρθε η ώρα να ξαπλωσεις στο αναπαυτικό σου κρεβάτι. Σε ένα λεπτό έχεις κλείσει το φως, έχεις φορέσει τα ακουστικά σου και ξαπλωνεις για την καθιερωμένη καθημερινή σου στιγμή χαλάρωσης λίγο πριν κοιμηθείς.
Για να είναι ευτυχισμένο ένα ζευγάρι χρειάζεται κάτι περισσότερο από τύχη.
Χρειάζεται μία ειλικρινή, συνειδητή, καθημερινή προσπάθεια για να εφαρμόσουν σωστές συνήθειες στην πράξη.
Μεγάλη πρόσφατη έρευνα έδειξε τις συνήθειες που κάθε ευτυχισμένο ζευγάρι ακολουθεί, σε γενικές βέβαια γραμμές.
Δείτε τις, είναι απλές αλλά πολύ σημαντικές.

«Αγάπη είναι να δίνεις κάτι που δεν έχεις σε κάποιον που δεν το θέλει…»
~ Ζακ Λακάν, 1901-1981, Γάλλος ψυχίατρος
«Τι είναι η αγάπη;» Αυτό το ερώτημα προσπαθεί να απαντήσει ο Γάλλος ψυχαναλυτής Ζακ Λακάν στο VIII σεμινάριο του.

Στον πλανήτη της Ανασφάλειας δεν ακούγεται ποτέ μουσική. Τα τείχη είναι βαμμένα γκρι. Ορθώνονται πελώρια μπροστά μας, στερώντας μας τη θέα του υπόλοιπου κόσμου. Οι άνθρωποι συνηθίζουν να περπατούν με το κεφάλι σκυφτό μα όταν το βλέμμα μας διασταυρώνεται με το δικό τους, τότε μια δυνατή εχθρική ενέργεια μας κατακλύζει. Δεν μας συμπαθούν. Δεν υπάρχει λόγος να το πούνε. Απλώς το νιώθουμε.

Όταν έχουμε διαπράξει μια συμπεριφορά για την οποία δεν είμαστε πολύ περήφανοι, το πιθανότερο είναι να προσπαθήσουμε να κλείσουμε τα μάτια μας μπροστά στην αλήθεια και να την αρνηθούμε. Μπορεί βέβαια να είναι σκληρό για την αίσθηση του εαυτού μας ως έντιμου ατόμου να αντιμετωπίσουμε το γεγονός ότι δεν ανταποκριθήκαμε στην εσωτερική μας ηθική πυξίδα.