Μακάρι η ζωή να ήταν όπως τη θέλουμε.
Μακάρι
να ήταν καλοστρωμένος δρόμος, δίχως στροφές, λακούβες κι ανηφόρες. Να
κλείνεις τα μάτια και να είσαι σίγουρος πως τα πόδια σου δε θα
σκοντάψουν, δε θα πέσεις, δε θα γκρεμοτσακιστείς.Αλλά δεν είναι έτσι.
Στο είπα ξανά, η ζωή δεν μπαίνει σε καλούπια.
Δεν
ασφαλτοστρώνεται, δε γεμίζει προστατευτικά κιγκλιδώματα, κατάλαβέ το.
Έχει το ρίσκο της. Το δέχεσαι, το παίρνεις και προχωράς. Κι όπου βγει.
Έχει τα πάνω και τα κάτω της.
Μόνο που εσύ δυσκολεύεσαι. Κι όσο ζορίζεσαι να δεχτείς την αλήθεια της, τόσο μιζεριάζεις.

.jpg)
.jpg)







.jpg)

.jpg)


.jpg)


.jpg)
